COLUMNArthur van Amerongen

Je zou bijna denken dat het Nobelprijscomité islamofoob is

null Beeld

Ik moest aan Harry Mulisch denken toen ik las dat de Black Lives Matter-beweging is genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede. Er bestaan talloze anekdotes – al dan niet door Mulisch zelf de wereld ingeholpen – over de gespannen verhouding tussen de Nederlandse Homerus en de Zweedse herenclub maar in mijn fantasie zat hij jaar in jaar uit rond de tijd van de bekendmaking van de nominaties ongeduldig bij de telefoon te wachten. Soms riep hij naar de keuken: ‘Ze hebben toch wel het goede nummer, schat? Straks bellen ze per ongeluk Hugo Claus nog.’

In een vlaag van vermoedelijke ironie zei Mulisch eens dat de schrijvers die de Nobelprijs niet hebben gewonnen, aanzienlijk interessanter zijn dan de winnaars. Hij noemde Conrad, Joyce, Nabokov en Borges. Ik zou daar Joost de Vries, Marja Pruis, Tjechov, Kafka, Proust, Tolstoj, Graham Greene en Philip Roth aan willen toevoegen.

Toen Roth werd gevraagd wat hij vond van de Nobelprijs voor Bob Dylan, zei hij: ‘It’s O.K., but next year I hope Peter, Paul and Mary get it.’ Peter, Paul and Mary was een Amerikaanse folkgroep die in 1963 wereldberoemd werd met een muzakversie van Blowin’ in the Wind van Bob Dylan.

Een valse geest zou kunnen fluisteren dat het Nobelprijscomité angejiddeld oftewel judeofiel is, gezien het buitenproportionele aantal Joodse winnaars in alle categorieën: bijna een kwart. Dat is knap, met slechts 14 miljoen Joden wereldwijd, en al helemaal als je die prestatie vergelijkt met de twaalf moslims die een Nobelprijs wonnen (de islam telt wereldwijd bijna 2 miljard aanhangers). Je zou daarom bijna denken dat het Comité islamofoob is, ook al werd Yasser Arafat een halve Nobelprijs voor de Vrede gegund.

Na het #MeToo-schandaal in 2018 – de echtgenoot van toenmalig academielid Katarina Frostenson zou de geschiedenis ingaan als de Zweedse Harvey Weinstein – bekeerde de roomblanke cisgendergerontosaurussensociëteit zich overhaast tot wokeness.

Vorig jaar werd Greta Thunberg genomineerd en dit jaar dus BLM. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald natuurlijk, al heeft inmiddels zelfs de Darwin Award meer eeuwigheidswaarde. Die postume prijs is voor personen die bijdroegen aan de menselijke evolutie omdat ze door eigen toedoen op een spectaculaire, oerdomme manier verongelukten en dus de mogelijkheid verloren om zichzelf voort te planten.

Over de eeuwigheid gesproken: de Nobelprijs ging aan Mulischs neus (pun not intended) voorbij maar er werd wel een planetoïde hem naar vernoemd: nummertje 10251, die in een baan om de zon draait.

Nobelitis. Beeld Gabriël Kousbroek
Nobelitis.Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden