column Sheila Sitalsing

Je ziet het wel vaker bij mensen die te lang op het Binnenhof rondlopen: overschatting van de eigen navel

Uit de categorie ‘mensen die niet te benijden zijn’: de leden van de sollicitatiecommissie die de opdracht hebben een geschikte bewindvoerder te zoeken voor de Wereldbank.

Arme mensen. Eerst werden ze zodanig bestookt door de premier, die maar bleef drammen dat ze een gevallen vrindje voor hem moesten wegzetten, dat iemand zich genoodzaakt zag de pers in te lichten. Vervolgens konden ze in de krant lezen dat ze aan het werven zijn voor een flutpostje – volgens een anonieme VVD’er althans die gisteren in deze krant spuugde dat ‘niemand’ zich vroeger druk heeft gemaakt om die post, wat heet: er werden vroeger zelfs zonder enig rumoer ‘onbekende ambtenaren’ benoemd op die plek.

Je ziet het wel vaker bij mensen die te lang op het Binnenhof rondlopen: overschatting van de eigen navel en onderschatting van alles wat zich iets verder weg afspeelt. Want het is ontzettend leuk en razend interessant om een van de 25 executive directors van de Wereldbank te mogen zijn in het kolossale gebouw aan de Pennsylvania Avenue in Washington DC. Om te mogen beslissen over grote leningen die het verschil kunnen maken in landen waar de mensen het minder hebben getroffen. Om mee aan de knoppen te mogen zitten bij het proberen te bereiken van de Sustainable Development Goals. Om intellectueel uitgedaagd te mogen worden door scherpzinnige Wereldbankonderzoekers van over de hele wereld, vermaarde experts in zaken als inkomensongelijkheid, ontwikkelingsmodellen, corruptiebestrijding, armoedebestrijding en nog veel meer.

Dat de sollicitatiecommissie, én de ministers Kaag en Hoekstra die straks de voordracht moeten doen, zich vertwijfeld afvroegen waarom ze in godsnaam Halbe Zijlstra in de maag kregen gesplitst, heeft volgens mij niets te maken met het feit dat het ‘te vroeg’ zou zijn om de voortijdig afgevoerde datsjaman te rehabiliteren. Het is een typisch Binnenhofse veronderstelling dat niet Zijlstra’s kwaliteiten relevant zijn, maar zijn politieke verleden. En dat hij, als er voldoende tijd overheen is gegaan, ‘vanzelf’ geschikt zou worden voor een dergelijke functie.

Terwijl: het is misschien niet goed voorstelbaar in de wereld van de politieke benoemingen, maar het gaat ook om de inhoud. De Nederlandse bewindvoerder zit er namens Armenië, Bosnië & Herzegovina, Bulgarije, Kroatië, Cyprus, Georgië, Israël, Macedonië, Oekraïne, Moldavië, Montenegro, Roemenië en Nederland. Ze moet verstand hebben van geld- en bankzaken en van publieke financiën, ze moet affiniteit hebben met de zeventien duurzame ontwikkelingsdoelen, zoals ‘geen honger’, ‘geen armoede’, ‘gendergelijkheid’, ‘minder ongelijkheid’.

De vorige Nederlandse bewindvoerders hadden een verleden als bankier, of als expert in overheidsfinanciën of ontwikkelingssamenwerking, of hadden daar minimaal interesse in en verstand van. Ja, óók Ad Melkert, die allerwegen als voorbeeld wordt opgevoerd van ‘ook een politicus voor wie een goed heenkomen moest worden gezocht’ – alsof dat een voldoende kwalificatie is voor een dergelijke post. Zijlstra staat om veel bekend (duiven, paaseitjes, borstvergrotingen) maar op interessante ideeën over hongerbestrijding in de Sahel is hij nog nooit betrapt. Wat hadden ze daar met zo’n man gemoeten?

Woensdag liet hij weten dat hij de signalen vanuit de ministeries van Financiën en Buitenlandse Zaken heeft begrepen en zich terugtrekt.

Daarmee is de beproeving voor de sollicitatiecommissie nog niet voorbij. De volgende naam van het lijstje gesneefde VVD’ers met wie ‘iets’ moet, zoemt al rond: Frans – ‘reclamezuil’ – Weekers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.