Column Aaf Brandt Corstius

Je gaat toch geen hartvormige dingetjes aan elkaar geven omdat dat van de Hema moet

We waren per ongeluk Valentijnsdag aan het vieren. Valentijnsdag vieren – of hoe noem je dat, Valentijnsdag doen? Valentijnsdag uitvoeren? – is natuurlijk het stomste wat je kunt doen, en het domste, want 1. je gaat toch geen hartvormige dingetjes aan elkaar geven omdat dat van de Hema moet, en 2. actief romantisch doen is een garantie voor ruzie.

Maar we hadden bedacht dat we 24 uur op vakantie zouden gaan met zijn tweeën, en 14 februari was de enige geschikte dag, en omdat we niet-Valentijnsvierders zijn, hadden we niet door dat dat Valentijnsdag was.

Totdat ik van tevoren een restaurant ging reserveren, en alles vol zat. En we bij het hotel aankwamen en er een grote vaas met enkel verpakte rozen op de balie van de receptie stond. Die moesten wij nu blijkbaar aan elkaar geven. Of het hotel aan ons? Het werd me niet duidelijk.

In een lange rij met andere stelletjes die het er nu eens echt van gingen nemen, wachtten we om in te checken. ‘HAPPY VALENTINE’S DAY!!!’ schalde de jongen van de receptie tegen ons toen we aan de beurt waren. ‘Ja’, zeiden we bedremmeld terug. We werden naar de kamer geleid door een andere jongen, die al even opgewekt was. Vanwege de duurzaamheid en de papierloze omgeving, vertelde hij, hadden ze iets nieuws bedacht in dit hotel. Als je niet gestoord wilde worden, hing je niet een ‘Do not disturb’-bordje aan je deur, maar een lange kwast van donkerblauw glimdraad.

Ik wist niet of de kwast de wereld ging redden, vooral niet omdat het hotel de rest van de dag aanhoudend wegwerpslofjes onder onze voeten zou schuiven en plastic flesjes water in onze handen zou drukken, maar het was goed bedoeld.

‘Dus u kunt die kwast aan de deur hangen’, zei de jongen nog een keer toen hij onze hotelkamer verliet. ‘Als u niet gestoord wilt worden. Happy Valentine’s day! 

’s Avonds gingen we uit eten, in het enige restaurant van de stad dat niet al zijn tafeltjes voor twee had vergeven. We kleedden ons leuk aan en liepen in een kolonne met alle andere stellen van het hotel door de lange gang, langs de barman die cocktails stond te schudden en ons een gelukkige Valentijn wenste, langs de gastvrouw van het hotelrestaurant die ons een gelukkige Valentijn wenste, en langs de receptie, waar ineens een jonge medewerker voor ons ging staan, goedkeurend lachte, zijn beide duimen omhoogstak en riep: ‘HAPPY VALENTINE’S DAY!’

Ik zag ons weerspiegeld in een van de vele glazen oppervlakken van de lobby: een stel van boven de 40 dat zich had opgetut en nu twee duimpjes omhoog kreeg van een jongen van 25. Op Valentijnsdag.

Dat het die avond nog gezellig werd, zegt veel over hoe goed onze relatie is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden