Column Jasper van Kuijk

Jasper van Kuijk is eindelijk in Zweden. Alles goed? Nou, hij wacht eigenlijk ergens op

Jasper van Kuijk bereidt zich voor op zijn vertrek naar Zweden. Dat wil zeggen: Aflevering 6. We zijn er

Ik zit aan de keukentafel in onze Zweedse woonkeuken, met uitzicht op een veld beneden aan de heuvel. We zijn er. Ik heb mezelf hier de afgelopen maanden in gedachten vaak zien zitten en nu we er zijn voelt het opvallend gewoon. Terwijl, alles is anders. Goed, de laptop waarop ik schrijf en de kinderen die boven liggen te slapen zijn dezelfde, maar deze keukentafel, de stevig tikkende keukenklok, het lampje in de vensterbank, de intense stilte ’s nachts buiten: allemaal niet van ons. En toch ook wel, want dit is waar we het komende jaar zullen wonen.

Op vakantie is het ook altijd een paar dagen wennen. Ook hier. Als ik kook zie ik er, omdat ik steeds de verkeerde kant op loop en mezelf dan snel corrigeer, uit alsof ik dronken een moderne dans probeer uit te voeren. Maar waar het settelen op vakantie bestaat uit een weekendtas in een hoek van de slaapkamer mikken, is het nu zoeken waar de printer moet staan en de fietspomp en de elektrische piano. Ik heb gisteren de kerstboomvoet en de kerstballen in de opslag gezet; doe je ook niet vaak op vakantie.

Het is zoeken naar nieuwe routines, maar aan de andere kant went het ook heel snel. Toen ik in de tuin aan het werk was stond er ineens in het veld tegenover ons huis een hert te burlen. Ik keek even en ging daarna verder met brandnetels tussen de frambozenstruiken uit trekken. Terwijl, de eerste ochtend zaten we nog met het hele gezin tegen ons slaapkamerraam geplakt om het hertje op het veld te bespieden. Maar toen bleek dat dat veld zowel ’s ochtends, ’s middags als ’s avonds door hertjes bevolkt wordt, zagen we ons toch genoodzaakt om de dagelijkse logistiek van ons leven voorrang te geven. Hertjes zijn leuk, maar lunch ook.

Het is een gekke combinatie van een ultieme vakantieomgeving en -gevoel met de wetenschap dat we hier een jaar gaan zitten. Het is met z’n allen zwemmen in het meer, afgewisseld met het uitpakken van de verhuisdozen die in alle hoeken van het huis staan.

Maar dat vakantiegevoel gaat geen jaar aanhouden. Tot nu toe is alles verbazend soepel gelopen, maar in een jaar zitten ook tegenslagen en dalen. En ik merk dat ik daar een beetje op zit te wachten, onder het motto: kom maar door, dan hebben we dat maar vast gehad.

Dus toen we vanuit Nederland aankwamen, voor het eerst de onverharde weg naar ons huis insloegen en het linker voorwiel na een tiental meters in het gruis onheilspellend begon te piepen en knarsen was mijn eerste gedachte: o ja hoor, zul je zien, zijn we nét hier, auto kapot. Maar het geknars verdween weer. Het huis bleek nóg fijner dan de foto’s al hadden gesuggereerd en de verhuurders supervriendelijk, totaal geen psychopaten. Niet dat we voor dat laatste ook maar de minste aanwijzing hadden gehad, maar je houdt rekening met alles. Tenminste, ik wel. Ook maakten de jongens geen hysterische ruzie over wie in welke kamer ging en toen bij de plattelandswinkel de pinautomaat een storing had mocht ik met euro’s betalen en anders had het wel op rekening gekund.

De tegenvallers komen nog wel. Het wordt geen jaar vakantie. We gaan hier leven en werken, de zomer van nu wordt straks winter. Over een paar weken begint school en moeten de jongens Zweeds gaan leren. We moeten ons administratief invechten in het Zweedse systeem. Maar voorlopig zit ik in een rood-wit huis op een heuvel, met uitzicht op een door berken en dennen omzoomd veld met daarin een hertje.

Het gaat beginnen.

Vanaf maandag 26 augustus 2019 schrijft Jasper van Kuijk wekelijks over zijn verblijf in Zweden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden