ColumnSylvia Witteman

Ja, sfeer is belangrijk op school, maar die sfeer gaat niet achteruit als de juf foutloos schrijft

‘Wat zou u doen?’, is een van de leukste rubrieken in de Volkskrant. Lezers leggen daarin hun problemen voor aan andere lezers en die laatsten geven vervolgens hun welgemeende advies. Het zijn meestal boeiende vraagstukken, zoals ‘mijn man kijkt porno’ of ‘mijn vriendin is vegetariër, maar soms eet ze een bitterbal’. Daar komen dan allerlei doorwrochte replieken op, over dierenleed, het klimaat, de juridische afbakening van het begrip ‘vegetariër’ of een goed gesprek met aansluitend psychische hulp voor de pornokijker.

Míjn advies in dergelijke gevallen is meestal simpel: ‘Laat iedereen lekker op zijn gemak porno kijken/ bitterballen eten en bemoei je met je eigen zaken.’ Maar afgelopen zaterdag kreeg ik toch sterk de neiging om me níét met mijn eigen zaken te bemoeien. Een briefschrijver vertelde hoe haar kind in groep 4 van een ‘leuke school’ zat, met een ‘lieve juf’. Addertje onder het groene gras: de lieve juf maakte veel taal- en grammaticafouten.

Met stijgende verbazing las ik de antwoorden op dit vraagstuk. Ik parafraseer: ‘De sfeer in de klas is veel belangrijker dan grammatica’, zei er een. ‘De juf heeft het druk, wees dankbaar dat het kind met liefde en aandacht door de basisschool wordt geloodst’, zei een ander. ‘Kinderen in groep 4 hebben nog geen grammatica nodig, dat komt later wel’, vond een derde. ‘Ja, het onderwijs holt achteruit, maar die mensen krijgen dan ook slecht betaald’, vergoelijkte een vierde. En een vijfde constateerde monter: ‘Laat ze maar rommelen daar op school en verbeter de fouten van het kind thuis aan tafel.’

Schuimbekkend hing ik boven de zaterdagkrant. Ja, sfeer is belangrijk op school en ja, leerkrachten krijgen te weinig betaald. Maar die sfeer gaat niet achteruit als de juf foutloos schrijft en ook maakt een forse salarisverhoging niet als bij toverslag een eind aan dt-fouten. Maar vooral het laatste antwoord zette me aan het tobben: ouders die prijs stellen op goed taalgebruik moeten hun kinderen thuis de fouten maar afleren.

Wat bereik je daarmee? ‘Nee, Django/ Fender/ Robijn/ Dokus, het is niet ‘de broodje’ maar ‘het broodje’ en ‘de juf vertelt’ is niet met een d maar met een t. Veel plezier met de sfeer en aandacht en liefde op school vandaag, maar neem alles wat ze je leren maar met een korreltje zout.’

Zo leren de kindertjes van de elite, behalve behoorlijk praten en schrijven, ook neer te kijken op hun leerkracht. De rest begint al op jonge leeftijd met een achterstand die maar moeilijk in te lopen is. Zo werk je mee aan iets waarop niemand zit te wachten: een standenmaatschappij. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden