Lezersbrievendonderdag 14 mei

Isabel van Boetzelaers papa heeft wél Joden vermoord

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 14 mei

Herdenkingsmonument voor Derk van Assen, verzetsman opgepakt door Van BoetzelaerBeeld Oorlogsgravenstichting

Brief van de dag

‘Papa heeft u Joden vermoord?’, vroeg Isabel van Boetzelaer haar vader ooit. Hij kon de vraag ontkennend beantwoorden, lezen we in het artikel van Sander van Walsum. ‘Tot de mensen die hij had opgepakt, behoorden weliswaar drie Joden, maar die hadden de oorlog overleefd’, zegt ze. Van Boetzelaers opluchting is voelbaar.

Begrijpelijk, het is ontzettend moeilijk het ‘hartstikke foute’ verleden van je vader ten volle onder ogen te zien. De verleiding om ontkenningen van gruweldaden voor waar aan te nemen, is groot. Zoals we inmiddels weten, lukt het Van Boetzelaer niet om die verleiding te weerstaan. Haar scherp bekritiseerde boek Oorlogsouders (2018) staat bol van de relativeringen van haar vaders gedrag.

Willem van Boetzelaer mag een ‘slap karakter’ gehad hebben, een uiterst fanatieke politieman in dienst van de nazi’s was hij ook. Op doortrapte wijze liet deze SS’er op 24 juli 1943 in Maastricht de ‘Jodenhelper’ Derk van Assen in de val lopen. Van Assen, een verzetsman van het eerste uur, diens echtgenote Berendje en hun Joodse onderduikers Arnold en Johanna Sandhaus werden door Van Boetzelaer in hoogst eigen persoon opgepakt en bij de SD afgeleverd. Johanna Sandhaus heeft Auschwitz doorstaan, de andere drie overleefden het niet. Isabel van Boetzelaers papa heeft dus wél Joden vermoord.

Marie-Cécile van Hintum, auteur van Lokerman, waarin het verraad van Derk van Assen beschreven wordt, Amsterdam

Digitale lockdown

Misschien maak ik deel uit van een uitstervend ras, maar sinds de coronacrisis voel ik mij behoorlijk buiten de samenleving staan. Ik krijg cash betaald en geef dus ook cash uit – storten bij de bank kan natuurlijk wel, maar daar moet je sinds vorig jaar voor betalen en dat beetje wat ik verdien, geef ik niet graag aan de bank.

Ik stoot tegenwoordig vaak mijn neus, omdat er om vage en voor mij onbegrijpelijke redenen winkels zijn, Gall&Gall en Intratuin bijvoorbeeld, waar je alleen welkom bent met een pinpas. Nu de versoepeling van de lockdown is afgekondigd, voorzie ik nog meer hindernissen: als ik naar een dierentuin of pretpark wil, moet ik eerst online betalen en op het nieuws zag ik een terrashouder die je voor bestellingen een QR-code wil ­laten scannen.

Hoe moet dat als je niet aan onlinebankieren doet en zelfs helemaal geen smartphone hebt? Blijven niet-digitale burgers dan gewoon in een digitale lockdown? En wie garandeert dat deze maatregelen ook na de crisis geen gemeengoed worden? Ben ik de enige die zich hier druk om maakt?

Inge Lankreijer, Amsterdam

Belastingdienst

Nu de mariniers in de buurt van Apeldoorn gaan werken, kunnen we de Belastingdienst wel naar Vlissingen verhuizen. Dat de medewerkers niet mee zullen willen, is een prettige bijkomstigheid: na de zoveelste ­affaire is vervanging van het per­soneel een uitkomst.

Rianne de Heide, Leiden

Kwetsbaren

We hebben kwetsbaren. Oude krakkemikkige lieve kwetsbaren, veelal opa of oma. Zelfstandig wonende, minder krakkemikkige oude kwetsbaren. Leeftijdsgrenskwetsbaren, die zich actief door het leven bewegen. We hebben de zogenaamde ‘eigen schuld’-kwetsbaren – leeftijdonafhankelijk. We hebben de hardvechtende, herstellende kwetsbaren, die zich door lastige zaken heen hebben geworsteld en zich bijna veilig waanden. We hebben halverwege-lastige- tijd-en-dus-knokkende kwetsbaren, die er nu een extra last bij krijgen. We hebben de chronische kwetsbaren, die zich onkwetsbaar achtten. En de chronische kwetsbaren, die al kwetsbaar waren. We hebben de jonge, oude, permanente, tijdelijke, fysieke en/of mentale kwetsbaren. We hebben slechts één gemene deler: we zijn ongevraagd onderdeel van een rekenmodel voor onderhandelingen over vrijheid.

Maartje Kemme, Haarlem

Terrassen

Vanaf 1 juni mogen de terrassen weer open, zolang ze anderhalve meter ­afstand kunnen garanderen. Iedere horeca-ondernemer met een terras is druk in de weer om zijn klanten te beschermen tegen corona.

Binnen in horecagelegenheden mag er nog niks, dus een niet-roker is aangewezen op rookvrije terrassen, die tot nu toe helaas tot de grote uitzondering behoren. De overlast van een roker verspreidt zich makkelijk over meer dan 20 meter. Dit is hét moment om te laten zien dat je het serieus meent met de gezondheid van je klanten, dus maak je terras in één klap anderhalvemeter-coronavrij en twintigmeter-rookvrij.

Marius Veenker, Rotterdam

Terrassen (2)

Er is een hoop geheel onnodig gekrakeel over de, ook volgens mij, ietwat vreemde conclusie dat mensen die thuis in ieder geval het toilet of andere sanitaire voorzieningen en misschien zelfs het bed met elkaar delen, op een terras minimaal 1,5 meter van elkaar verwijderd dienen te blijven. De reden: men zou aan de buitenkant niet kunnen zien of iemand een stelletje dan wel een gezin vormt of niet.

De oplossing lijkt me heel simpel: maak van de nood een deugd, of beter: van de angst een ode aan de liefde. Bij twijfel wordt degenen om wie het zich handelt, gevraagd of zij bereid zijn elkaar vol op de mond te zoenen. Als het antwoord ‘ja’ is en de daad bij het woord wordt gevoegd, hoeft de 1,5 meter niet in acht te worden genomen.

Lijkt mij bovendien heel goed voor de algemene acceptatie van openlijke homoseksualiteit, ook buiten de gaypride om.

Leo van Bergen, Nijmegen

Brief

Kan de ingezonden brief van Jip Schreibers, ‘Boos? Ontevreden? Vier dat u nog leeft!’ voorlopig wekelijks worden geplaatst?

Emile Joosten, Tilburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden