ColumnSpaartaks

Is verlichting spaartaks al weer van tafel?

Peter de Waard artikel ColumnBeeld .

Over het ontslag van bewindslieden doen altijd vele samenzweringstheorieën de ronde. En dat zou ook kunnen rond het vertrek van staatssecretaris Menno Snel die verstrikt raakte in het belastingdossier, tot ontslag werd gedwongen en inmiddels een nieuw baantje heeft gekregen als staatscommissaris bij de noodlijdende werf IHC.

Snel lanceerde vorig jaar een plan om een einde te maken aan de gehate spaartaks die er voor zorgt dat een van de belangrijkste deugden van het Nederlandse volk – spaarzaamheid – al jarenlang ongenadig wordt afgestraft.

Niet alleen levert sparen geen cent meer op en moeten mensen met forse spaarsaldi al een half procent rente toe betalen, maar komt de fiscus daarbovenop met een forse belastingclaim: de vermogensrendementsheffing. Reden is dat de overheid er nog altijd van uitgaat dat de rente 4 procent is – een tarief dat nog dateert van de tijd dat Mark Rutte een aankomend talent was.

Eerst moest over dat rendement 30 procent – 1,4 procentpunt over de spaarsom – belasting worden betaald. Inmiddels is er een gestaffeld tarief van 0,54 procent voor kleine krabbelaars tot 1,6 procent voor de mensen met een miljoen aan spaargeld op de bank.

Maar wie spaart voor een huis blijft een dief van de eigen portemonnee. In de afgelopen jaren was tegen de waardestijgingen van huizen niet op te sparen – of je moet zoals een prins van Oranje of een voetballer van Ajax tien of twintig keer modaal verdienen . De Hoge Raad noemde de spaartaks eerder al ‘oneerlijk’ en ‘in strijd met het eigendomsrecht’ omdat er geld wordt geheven over geld dat niet wordt verdiend.

Rutte III kondigde daarom bij het aantreden eind 2017 aan de regels te herzien. Aanvankelijk werd gedacht sparen te belasten op grond van de daadwerkelijk behaalde rendementen. Maar dat bracht te veel papieren rompslomp met zich mee, zo vond Snel.

Daarom kwam hij met een ‘eerlijker systeem’ waarbij spaarders die tot 440 duizend euro – dat kost een beetje huis – op de bank hadden staan nauwelijks belasting hoefden te betalen.

Vlak voor zijn aftreden waren de Kamerfracties nog boos dat deze voor spaarders veel gunstiger regeling pas in 2022 zou ingaan en niet meteen. Snel is weg en zijn plan is met hem verdwenen. Zijn opvolger Hans Vijlbrief heeft er al een dikke streep door gehaald. Heel geruisloos, zo lijkt het. Hoogstens wil hij de belastingvrije som voor de vermogensrendementsheffing wat opvoeren van 30 duizend naar 50 duizend euro. Dat is een bedrag waar je zelfs in de Pekela’s nog geen portiek voor kunt kopen.

De spaarder blijft ook na 2021 in Rutte IV de melkkoe van de overheid, terwijl de pandjeskopers en speculanten op de beurs gewoon mogen blijven binnenlopen. Spaarzaamheid heeft bij de kabinetten Rutte als deugd afgedaan.

Soms zou je een samenzweringstheorie direct geloven.Over het ontslag van bewindslieden doen altijd vele samenzweringstheorieën de ronde. En dat zou je ook kunnen doen over het vertrek van staatssecretaris Menno Snel die verstrikt raakte in het belastingdossier, tot ontslag werd gedwongen inmiddels een nieuw baantje heeft gekregen als staatscommissaris bij de noodlijdende werf IHC.

Snel lanceerde vorig jaar een plan om een einde te maken aan de gehate spaartaks die er al jaren voor zorgt dat een van de belangrijkste deugden van het Nederlandse volk – spaarzaamheid – al jarenlang ongenadig wordt afgestraft.

Niet alleen levert sparen geen cent meer op en moeten mensen met forse spaarsaldi al een half procent rente toebetalen, maar komt de fiscus daarboven met een forse belastingclaim: de vermogensrendementsheffing. Reden is dat de overheid er nog altijd van uitgaat dat de rente 4 procent is - een tarief dat nog dateert van de tijd dat Mark Rutte een aankomend talent was.

Eerst moest over dat rendement 30 procent - 1,4 procentpunt over de spaarsom - belasting worden betaald. Inmiddels is er een gestaffeld tarief van 0,54 procent voor kleine krabbelaars tot 1,6 procent voor de mensen met een miljoen aan spaargeld op de bank.

Maar wie spaart voor een huis bleef een dief van de eigen portemonnee. Of in de afgelopen jaren was tegen de waardestijgingen van huizen niet op te sparen – of je moet zoals een prins van Oranje of een voetballer van Ajax tien of twintig keer modaal verdienen. De Hoge Raad noemde de spaartaks eerder al ‘oneerlijk’ en ‘in strijd met het eigendomsrecht’ omdat er geld wordt geheven over geld dat niet wordt verdiend.

Rutte III kondigde daarom bij het aantreden eind 2017 aan de regels te herzien. Aanvankelijk werd gedacht sparen te belasten op grond van de daadwerkelijk behaalde rendementen. Maar dat bracht te veel papieren rompslomp met zich mee, zo vond Snel.

Daarom kwam hij met een ‘eerlijker systeem’ waarbij spaarders die tot 440 duizend euro – dat kost een beetje huis - op de bank hadden staan, nauwelijks belasting hoefden te betalen.

Vlak voor zijn aftreden waren de Kamerfracties nog boos dat deze voor spaarders veel gunstiger regeling pas in 2022 zou ingaan en niet meteen. Snel is weg en zijn plan is met hem verdwenen. Zijn opvolger Hans Vijlbrief heeft er al een dikke streep door gehaald. Heel geruisloos, zo lijkt het. Hoogstens wil hij de belastingvrije som voor de vermogensrendementsheffing wat opvoeren van 30 duizend naar 50 duizend euro. Dat is een bedrag waar je zelfs in de Pekela’s nog geen portiek voor kunt kopen.

De spaarder blijft ook na 2021 in Rutte IV de melkkoe van de overheid, terwijl de pandjeskopers en speculanten op de beurs gewoon mogen blijven binnenlopen. Spaarzaamheid heeft bij de kabinetten Rutte als deugd afgedaan.

Soms zou je een samenzweringstheorie direct willen doen geloven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden