Column Peter de Waard

Is medelijden met de baas van McDonald’s terecht?

Steve Easterbrook, de hoogste baas van McDonald’s, is op zijn 52ste jaar werkloos, omdat hij verliefd is geworden op een ondergeschikte. Niet dat hij vreemd is gegaan – hij is gescheiden – of dat hij zich aan handtastelijkheden schuldig heeft gemaakt, maar simpelweg omdat een relatie met een ondergeschikte tegen de bedrijfsregels is.

Een buitenstaander zou bijna medelijden met hem krijgen. Tenslotte kon een president van de VS twintig jaar geleden nog ermee wegkomen. 52 jaar is ook een rotleeftijd om weer te moeten solliciteren. En er zit ook een forse kras op zijn blazoen, zodat het niet eenvoudig zal zijn om een soortgelijke topfunctie te krijgen.

In de echte wereld – die buiten de VS – kent bijna iedereen persoonlijk wel een baas of chef die met iemand die in de pikorde onder hem of haar stond een relatie is aangegaan. Eén op de zeven liefdesrelaties begint op het werk – een van de plekken waar de meeste sociale contacten worden gelegd, zeker sinds steeds minder mensen naar een kerk gaan of lid zijn van een vereniging.

Voor medelijden is echt geen reden. Zelfs niet voor medeleven. De geboren Brit vertrekt met een gouden handdruk van 42 miljoen dollar. Zo heeft Easterbrook door het ontslag de mogelijkheid 23,8 miljoen dollar aan eerder verleende opties op McDonald’s te verzilveren.

Aangenomen mag worden dat hij het geld niet nodig heeft. Hij verdiende vorig jaar al een absurde 15,9 miljoen dollar, meer dan 2.100 keer het gemiddelde jaarsalaris van een McDonald’s-medewerker die voor 9 dollar per uur letterlijk in het zweet des aanschijns happy meals en Big Macs moet serveren en tafels moet afboenen. En de laatste kan nooit even wegdommelen achter een scherm zoals de ceo. Het goudgerande vertrek van de Easterbrook maakt meteen duidelijk hoe het komt dat 1 procent van de mensen in de wereld een steeds groter deel van de welvaart krijgt.

Niettemin lijkt het tamelijk paternalistisch van een bedrijf om zich te bemoeien met liefdesrelaties van twee volwassen mensen. Het is een nogal grove inbreuk op de privacy. In het Amerikaanse bedrijfsleven mogen nu in bijna 80 procent van de bedrijven managers geen relatie aangaan met mensen aan wie zij leiding moeten geven. De meeste universiteiten in de VS verbieden ook relaties van hoogleraren met studenten. In al deze relaties is sprake van ongelijke machtsverhoudingen.

Werknemers voelen zich volgens onderzoek van Cornell University vrijwel altijd onder druk gezet als een chef avances maakt. Dat maakt het moeilijker om neen te zeggen. Daarnaast leidt een relatie tussen een baas en iemand op de werkvloer tot onrust over mogelijke bevoordeling.

Easterbrook pakte daarom ook meteen zijn koffers: ‘Ik ben het eens met de raad van commissarissen dat het tijd is om verder te kijken.’

Met wat hij heeft verdiend kan hij met het grootste gemak een eigen hamburgerketen beginnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden