Column Bard van de Weijer

Is het een robot of een oempaloempa inside?

Bard van de Weijer bespreekt de logica en onlogica van technologica. Deze week: is het een robot of een oempaloempa inside?

Stel, je bent eigenaar van een matig lopende start-up in Silicon Valley, met een matig werkende app, waar matig vraag naar is. Om je heen zie je drommen start-uppers investeringsmiljoenen binnenharken. Dat wil jij ook. Wat te doen? Simpel. Zeg dat je app kunstmatige intelligentie heeft. Roep dat je toepassing aan deep learning doet en aan machine learning en spiking neurons en shit. In een mum van tijd zullen engel-investeerders met geldzakken aan je poort staan te rammelen.

Die lui willen natuurlijk wel een stukje proof of the pudding. Lastig, want jouw app is net zo goed in deep learning als René Froger in Engels. Maar ook hier is de oplossing nabij: huur een stel mensen die doen of ze een robot zijn en met houterige antwoorden reageren op input van gebruikers.

Het kan vreemd lopen. Hebben we decennialang geprobeerd robots te laten lijken op mensen, zijn we omzichtig om uncanny valleys gelaveerd en hebben we turingtests ontwikkeld om echt van nep te onderscheiden. En nu het eindelijk zo ver is dat robots mensachtig zijn, doen we wat? We huren mensen in die zich moeten voordoen als robots. Er is al een term voor: pseudo-AI. En het bestaat echt, meldde The Wall Street Journal.

Ontwikkelaars die indruk willen maken met hun app, maar die ‘echte’ AI niet onder de knie krijgen, kunnen nu uitwijken naar kwakzalver-AI. Met hun sjoemelsoftware creëren ze een soort AI-belevingsvlucht voor techinvesteerders. Als het geld eenmaal binnen is, volgt de deep learning vanzelf - hopen ze.

Soms ontdekken investeerders achteraf dat de slimme toepassing waarin ze miljoenen hebben gepompt slechts een troepje Indiërs was in een zweterig kantoortje in Bombay. Soms zelfs komt deze nep-AI terecht in app-stores, en gaan gebruikers van vlees en bloed akkoord dat de ‘kunstmatige intelligentie’ mag meelezen met hun e-mail. Overigens – het zal niemand verbazen – maakte ook Facebook gebruik van nep-AI, berichtte The Guardian.

Inmiddels zou ik graag eens die debatcomputer openschroeven waarmee IBM laatst de wereldpers haalde. Dit superslimme ‘algoritme’ dat de taalstrijd aangaat met echte mensen, zit in een grote zwarte kast die door IBM Project Debater wordt genoemd. Ik geloof er niks meer van. Misschien zit Ron Brandsteder er wel in verstopt, al lijkt dat gezien de eloquentie van Project Debater niet waarschijnlijk.

Nu twijfel ik dus aan alles. Misschien is Siri gewoon een mannetje op een zolderkamer. Heeft het zelfrijdende autootje van Google een oempaloempa onder de motorkap. Is Amazons Alexa mijn schoonzus. En bent u een algoritme. In dat laatste geval kunt u reageren in mijn tijdlijn op Twitter. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.