ColumnNadia Ezzeroili

Is dit tijdens Boris Johnson zijn quarantaine? Is dit überhaupt Boris?

Via de zussenapp heb ik vernomen dat Osdorp Leaks, het roddelcircuit van Marokkaanse vrouwen, ook internationaal is gegaan. Er circuleert nu een filmpje rond van niemand minder dan Boris Johnson. Op de beelden zien we hoe Johnson een bezoekje brengt aan een Iraakse toko, ergens in het Verenigd Koninkrijk. Niets duidt op een persmomentje. Hij is in de toko om iets kleins te kopen en probeert zich onopvallend te gedragen tussen de Arabische mannen met baarden en vrouwen met hoofddoek.

De Britse premier ziet er slecht uit. Hij ziet bleker dan normaal, probeert zijn gezicht te verhullen achter zijn kraag en zijn witblonde haar piekt onder een smoezelig zwart mutsje vandaan dat losjes over zijn hoofd is getrokken. Alsof hij, zeg maar, een virus onder de leden heeft en niet herkend wil worden.

Dat is vermoedelijk ook precies wat Osdorp Leaks wil suggereren: Boris Johnson is tijdens quarantaine stiekem naar buiten gegaan om zo veel mogelijk moslims in drukke, kleine ruimtes te besmetten.

Er ontstaat verwarring in de zussenapp. ‘Is dit tijdens zijn quarantaine?’, vraag ik meteen. ‘Ik krijg het ook maar doorgestuurd’, appt mijn zus terug. ‘Ik zat zelfs te kijken of hij het überhaupt is.’ En mijn zusje wil vooral weten wat hij heeft gekocht. ‘KitKat?’

Het moet een oud filmpje zijn, maar het is onmiskenbaar Boris Johnson die we op de beelden zien. Een heel sympathieke Johnson zelfs. Want hij heeft kennelijk alle geduld van de wereld om op de foto te gaan met bezoekers die hem herkennen. Hij toont zich zelfs geïnteresseerd. ‘Waar kom je vandaan?’, vraagt Johnson aan de eerste man die bij hem zich meldt voor een foto. ‘Ik kom uit Irak’, antwoordt de man. ‘Irak, fantastisch’, reageert de premier, die ondertussen drie andere mannen de hand schudt en het blauw-wit gestreepte plastic tasje in zijn jaszak drukt. ‘Ik ben daar geweest.’

Een uur later lees ik dat Boris Johnson naar de intensive care is overgebracht. 

De volgende dag stuurt mijn zusje een nieuwsbericht door over WhatsApp. De gespreksdienst heeft aangekondigd het doorsturen van virale berichten te beperken in de strijd tegen coronanepnieuws. ‘Osdorp Leaks will find a way’, voegt mijn zusje eraan toe. Mijn oudere zus denkt dat haar voorspelling klopt: ‘Rooksignalen, morse, telefooncirkels, kettingbrieven. Al sinds het jaar 700 na Christus wordt fakenews verspreid en leidt het tot doden. Hebben ze Zuckerman nooit voor nodig gehad.’

Ondertussen wordt social distancing ook binnen het gezin gepraktiseerd. Met name de kinderen maken een terugtrekkende beweging. Ik denk terug aan een goede vriendin die me vertelde dat ze een man uit Wuhan had gesproken. ‘Hij zei: de eerste weken zijn doodeng. Daarna wordt het gezellig met je familie en word je closer en zo.’

Ik wil nu weten wie die man is, want mijn partner en ik vermoeden dat de kinderen ons na ruim drie weken semiquarantaine juist zat zijn. Mijn bonusdochter verdwijnt uren op haar kamer voor videogesprekken met vriendinnen. Ze heeft ons al een keer opgesloten op het balkon. Onze dreumes ontvlucht de huiskamer zodra ik een vormenstoof erbij pak. Zijn zus noemt hij inmiddels ook ‘mama’. En zijn vader spreekt hij nu aan als ‘Poppa’, naar de aap uit de peuterserie Bumba.

Maar corrupt als de kinderziel is, kopen we maandag hun liefde alweer terug met een grote kuip Chocolate Fudge Brownie van Ben & Jerry’s.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden