Invallen in basisonderwijs is gekkenwerk

Van 2008 tot 2012 heb ik gewerkt als invaller in het basisonderwijs. Dat was nog voordat de wet in werking trad die bepaalt dat invallers na drie keer invallen op dezelfde school een vaste baan aangeboden moeten krijgen. De term zzp'er bestond nog maar net in die tijd, maar dat was wel wat ik was, ik kreeg alleen betaald voor gewerkte uren. Als er geen werk was, tijdens schoolvakanties en buiten ziekteperiodes, kreeg ik niets.

Beeld anp

In die 4 jaar heb ik een paar keer maandenlang vervangen bij langdurige ziekte- of zwangerschap, maar vaak was een invalplaats ook kortdurend. Een week of soms maar een dag.

Het betekende dat ik vaak 's morgens om 7 uur bij de telefoon zat, te wachten of ik gebeld werd.

Een keer ben ik een paar dagen voor de zomervakantie ontslagen omdat een verschuiving binnen de koepel van aangesloten scholen iets veranderde, waardoor ik boventallig werd verklaard. Terwijl me was toegezegd dat ik kon blijven tot de leerkracht terug zou zijn na haar bevalling in september. Toen ben ik zo kwaad geworden dat ik me ziek heb gemeld.

Toen ik geopereerd moest worden en het ernaar uitzag dat ik daarna een poosje niet zou kunnen werken, vond er weer een verschuiving binnen de koepel plaats en was ik mijn baan weer kwijt.

Een aantal keren kwam een directeur, soms zelfs tijdens lestijd, binnenlopen met de mededeling dat ik de volgende dag niet meer hoefde te komen. De vaste leerkracht (de kinderen zeggen 'de echte juf') had zich beter gemeld.

Mijn motivatie voor het vak kelderde door de jaren heen. Niet door de kinderen, die zijn meestal leuk en interessant. Maar wel door de manier waarop je als invaller wordt behandeld. Soms ben je zelfs niet welkom bij de teamvergadering.

Op dit moment is er een groot tekort aan inval-leerkrachten. Klassen worden samengevoegd of zelfs naar huis gestuurd. Scholen kunnen het zich niet permitteren een invaller in vaste dienst te nemen, zeggen ze. Dat betekent dat de invallers verder moeten reizen om steeds op andere scholen te gaan werken. Dat maakt het werk nog onaantrekkelijker. Invallers zijn tegenwoordig met lantaarntjes te zoeken. Gek hè... Mij krijgen ze er in elk geval niet meer voor.

C. de la Court, Warnsveld

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.