ingezonden brieven

Ingezonden brieven: rechtsongelijkheid en Omtzigt als eenakter

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 29 juli.

Er liggen bloemen op de plek in Mallorca waar een 27-jarige Nederlander door een vriendengroep werd belaagd.  Beeld EPA
Er liggen bloemen op de plek in Mallorca waar een 27-jarige Nederlander door een vriendengroep werd belaagd.Beeld EPA

Brief van de dag

Met het bericht dat de verdachten van het doodschoppen van een Nederlander in Mallorca alsnog in Nederland worden berecht (Ten eerste, 28 juli), lijkt de gelijkheid voor de wet voor alle burgers in de praktijk helaas weer verder afgeschaft. Wie over voldoende financiële middelen en/of connecties beschikt, kan zijn straf (deels) ontlopen.

Het argument dat de Gooise vrienden in Nederland worden berecht omdat het om Nederlandse verdachten en slachtoffers gaat, verbloemt volgens mij de werkelijkheid. Iedereen weet dat de straffen in Nederland in vergelijking met het buitenland voor dit soort zaken vaak laag zijn en de omstandigheden in de gevangenis goed. Dat het de heren gaat om het ontlopen van de straf lijkt me duidelijk, gezien ze ‘halsoverkop’ naar Nederland vluchtten.

Feit is dat ze over de financiële middelen beschikken om Spanje te ontvluchten en daarmee nu, met medewerking van het OM, ook de vermoedelijk veel zwaardere straf die ze in Spanje zouden hebben gekregen. Dit is waar de rechtsongelijkheid optreedt: andere Nederlanders beschikken niet over de financiën om snel de plek van misdaad te ontvluchten en zouden door de Spaanse politie wel zijn opgepakt. Wie in Spanje een misdaad begaat, behoort in Spanje volgens de Spaanse regels berecht te worden. De nationaliteit van het slachtoffer/de slachtoffers hoort irrelevant te zijn.

Harm Manders, Delft

Tweedeling

In Frankrijk is de tweedeling van de maatschappij een feit. Bij zijn aantreden zei Macron nog dat hij voor alle Fransen wilde opkomen, inmiddels bestempelt hij ongevaccineerden tot asocialen. Ongevaccineerden mogen ook niet meer deelnemen aan het openbare leven. Een meerderheid van de Fransen heeft daar volgens peilingen geen problemen mee. In een grijs verleden leerde ik bij maatschappijleer dat een democratische rechtsstaat er juist op is gericht een minderheid tegen de meerderheid te beschermen, zelfs – juist – als die minderheid absurde ideeën aanhangt als het geloof in een opperwezen of de angst dat een vaccin je dna verandert. Maar dat principe is in Frankrijk het raam uitgegaan: in het zogenaamde algemeen belang mogen grondrechten en persoonlijke vrijheden blijkbaar met voeten worden getreden. En zonnekoning Macron weet wat goed is voor het volk.

Ik hoop van ganser harte dat we zo snel mogelijk van deze pandemie zijn verlost, en dat zoveel mogelijk mensen zich daarom laten vaccineren. Maar nog veel meer hoop ik dat we in Nederland mensen de ruimte laten hun eigen keuzes te maken, al zijn dat keuzes die ogenschijnlijk tegen hun eigen belang ingaan. Want dat is misschien wel de essentie van vrijheid.

Peter Jamin, Utrecht

Eenakter

Na mijn loopbaan als ambtenaar schreef ik het boek Zitvlees over misstanden binnen de overheid. Ik gaf de heer Rutte een exemplaar en kreeg een gesprek met toenmalig minister Klaas Dijkhoff. Daarna twee interviews op de radio. Geen conflicten, geen publiciteit, geen bestseller.

Wat marketing betreft, is de regie rond het boek van Omtzigt een sterk staaltje. De schrijver zegt het rustig aan te blijven doen, maar begint met een voordracht op 15 september, die de titel draagt van zijn boek (Ten eerste, 27 juli).

In alle rust schrijft hij aan zijn tweede boek, dat naar verwachting wederom een bestseller zal worden. In het najaar zal hij hierover diverse voordrachten geven, deels zijn werk als Kamerlid blijven uitvoeren en werken aan de contouren van zijn nieuwe partij. Omtzigt is voor mij naast Kamerlid een succesvol scenarioschrijver en hoofdrolspeler in een door hemzelf geregisseerde eenakter.

Jan Bouman, Zeist

Goud

De Olympische Spelen zijn afgegleden tot een wrang Romeins vechtspektakel met Tokio als Colosseum. De gladiatoren wachten in hun cellen tot ze de arena ingeduwd worden. Met elkaar communiceren is ten strengste verboden (Sport, 27 juli).

De 24-jarige turnster Simone Biles is vast niet het eerste slachtoffer van deze wrede kastijding. Zij trok het geestelijk niet meer en stapte letterlijk uit de arena. Zij verdient hiermee een gouden medaille voor moed. Stop met deze wrede en onmenselijke exploitatie van onze topsporters: we dreigen de onderdrukking te accepteren onder het mom van een mondiaal spo(r)tfeest.

Flip Knibbe, Landsmeer

Schrijven

Na het lezen over fanfictie in de Volkskrant (V, 26 juli) begrijp ik opeens waarom jongeren niet meer lezen: ze zijn te druk met schrijven.

Ineke Smits, Utrecht

Veerkracht

In onze wijk start een project om ‘kwetsbare jongeren’ te huisvesten. Desgevraagd blijkt het scala breed: drugs, reclassering, psychische problemen, schooluitval. Deze krant schrijft over ‘kwetsbare moeders’ en over ‘kwetsbaren’ die op hun vaccinatie wachten. We zijn allen kwetsbaar, Sting zong het al. Maar wat willen we onderstrepen: onze kwetsbaarheid, of onze (veer)kracht?

Marjan Rynja, Lisse

Virusvakantie

‘Verplichte test na vakantie, code oranje verdwijnt’, lees ik op de voorpagina (27 juli). Een situatie die deze maand plaatsvond: een jong stel, beiden al geprikt, gaan een week op vakantie naar een Zuid-Europees land. Vlak voor vertrek gaat één van hen nog naar een verjaardag. Ze laten zich voor vertrek testen en de uitslag is negatief.

Tijdens de vakantie krijgen ze te horen dat er op de verjaardag iemand besmet was. Maar hun test- uitslag was negatief. Het kan echter dagen duren voordat een besmetting via een test zichtbaar wordt. Inmiddels krijgt de partner coronaklachten. Beiden kunnen daarna zonder enige belemmering terugvliegen en Schiphol passeren.

Na terugkomst laten ze zich testen en de uitslag is helder: corona. De verplichte test voor vertrek is slechts een doekje voor het bloeden. Met hulp van Rutte-III kan het virus nog volop vrolijk op vakantie gaan.

Lester Hoekstra, Rijswijk

Tweedeling

In Frankrijk is de tweedeling van de maatschappij een feit. Bij zijn aantreden zei president Macron nog dat hij voor alle Fransen wilde opkomen, inmiddels bestempelt hij ongevaccineerden tot asocialen. Ongevaccineerden mogen ook niet meer deelnemen aan het openbare leven. Een meerderheid van de Fransen heeft daar volgens peilingen geen problemen mee.

In een grijs verleden leerde ik bij maatschappijleer dat een democratische rechtsstaat er juist op is gericht een minderheid tegen de meerderheid te beschermen, zelfs - juist - als die minderheid absurde ideeën aanhangt als het geloof in een opperwezen of de angst dat een vaccin je dna verandert. Maar dat principe is in Frankrijk het raam uitgegaan: in het zogenaamde algemeen belang mogen grondrechten en persoonlijke vrijheden blijkbaar met voeten worden getreden. En zonnekoning Macron weet wat goed is voor het volk.

Ik hoop dat we zo snel mogelijk van deze pandemie zijn verlost, en dat zoveel mogelijk mensen zich daarom laten vaccineren. Maar nog veel meer hoop ik dat we in Nederland mensen de ruimte laten hun eigen keuzes te maken, al zijn dat keuzes die ogenschijnlijk tegen hun eigen belang ingaan. Want dat is misschien wel de essentie van vrijheid.

Peter Jamin, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden