Ingezonden brieven

Ingezonden brieven: Er is niks mis met de snelle hap

De lezersbrieven over grensoverschrijdend gedrag bij D66, fastfood, de bierprijs, spaartaks, postbezorging en het ongemak over het verleden.

Redactie
Eten in de eigen auto bij McDonalds McDrive in Tiel.  Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant
Eten in de eigen auto bij McDonalds McDrive in Tiel.Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Brief van de dag

Als disclaimer vooraf: ik ben geen liefhebber van fastfoodrestaurants maar vind de vingerwijzing daarnaar, gedaan door allerhande gezondheidsclubs als dé ultieme reden van gewichtstoename onder de jeugd wel erg kort door de bocht.

Zo bekeken is, als we deze vingerwijzers mogen geloven, onze hamburger uit eigen keuken of van de barbecue dan zo slecht nog niet. Echter, een doorsnee hamburger (thuis of fastfood) bestaat uit: runder- of kipgehakt en wat zout en peper. Optioneel zijn vervolgens: kaas, bacon, uien, gebakken ei en voor de presentatie: een tuintje. Dit alles op een doorgesneden broodje, dat kan worden ingewisseld voor wat frites. Ik zie dan ook geen enkel verschil tussen een in ­eigen huis vervaardigde hamburger en die afkomstig van een fastfoodketen.

Met de pizza is het eigenlijk een soortgelijk verhaal. Feitelijk bestaat deze deegcirkel uit: deeg (vezels), paprika, uien, champignons (groenten), vlees en kaas. ­Genoemde ingrediënten maken dan ook gewoon deel uit van de zogeheten schijf van vijf. De vingerwijzers zullen vervolgens tegenwerpen dat het hier gesmolten kaas betreft, maar voor het totaal aan ­calorieën maakt het geen enkel verschil of kaas in plakjes of gesmolten wordt geserveerd.

Zo bekeken is er dus niks mis met de snelle hap en is de oorzaak van zwaarlijvigheid vaak te herleiden naar: hoeveelheid en/of frequentie. Zoals menigeen zich wellicht nog kan herinneren uit de eerste lessen scheikunde: ‘giftige stoffen bestaan niet, alleen giftige hoeveelheden’.

Wim Everwijn, Capelle aan den IJssel

Stalking

‘D66 en Van Drimmelen mijden nog steeds het woord ‘stalking’ en dat is gevaarlijk’, schrijft Margriet van Oostveen in haar verslaggeverscolumn van vrijdag 22 april. Het is ook wel te begrijpen. Immers, het begrip ‘stalking’ komt uit de VS en sinds 2000 is ‘stalking’’als ‘belaging’ strafbaar gesteld in artikel 285b van het Wetboek van Strafrecht. Dit vrij nieuwe artikel komt voort uit een initiatiefwet van het prominente D66-lid Boris Dittrich. Hij werd daarbij gesteund door Swildens-Rosendaal (PvdA) en Vos (VVD).

H.L. van Uchelen, Zeewolde

Bestuurscultuur

Pijnlijk dat de nieuwe bestuurscultuur blijkbaar niet in de genen zit van degenen die er zo op hameren.

Justine Zuidgeest, Heemstede

Excuses

Nieuwe bestuurscultuur? Nieuw elan? Transparantie? We gaan het anders doen. Hoeveel zakken diepe of nederige excuses staan er nog in de kast bij deze coalitie. Als hadden komt, is hebben geweest. Iedereen kan en mag fouten maken, maar pas als het vuur ze aan de schenen wordt gelegd en de bewijzen zich opstapelen, komt er een reactie. En excuses maken is één ding, maar heeft alleen waarde als er daarna daadwerkelijk en aanwijsbaar iets verandert.

Ilona Dekker, Nieuwegein

Excuses (2)

Bijna iedereen denkt dat het nietje, het elastiekje of de paperclip de beste uitvindingen ooit zijn. Dat is een ernstig misverstand. De allerbeste uitvinding ooit: het excuus. Werkt altijd, in alle omstandigheden, is eenvoudig in gebruik, is altijd voorhanden, is goedkoop en kan vaker gebruikt worden. Los van het herstel van het mankement kan het ook heel erg het idee geven dat je ervanaf bent. Tip: bij ernstige gebreken kan ook het twee-componenten excuus (samen met het gebrek aan herinnering) gebruikt worden.

Peter Jansen, Goes

Biecht

Mijn krant meent dat Sigrid Kaag een ‘royaal mea culpa’ heeft uitgesproken, maar mist de analyse. Kaag kiest zelf het woord ‘spijt’, want dat vindt zij betekenisvoller dan gewoon ‘excuus’. Ik vind het allemaal nogal tegenvallen gezien het feit dat zij gewoon doorgaat met haar werkzaamheden. De verklaring ligt wellicht in het feit dat Kaag actief katholiek is en de Volkskrant vroeger een katholieke krant was. Protestanten treden nog wel eens af, omdat begane zonden nu eenmaal gevolgen hebben. Katholieken gaan te biecht, krijgen hun wekelijkse dosis absolutie en kunnen met een rein geweten weer door.

Martin van den Berg, Utrecht

Blij

Wat ben ik blij dat ik uiteindelijk toch op Lilianne Ploumen heb gestemd en niet op Sigrid Kaag.

Gert Toonen, Zandvoort

Puriteins

Hoe fris oogde D66 in 1966! Hans van Mierlo zou de bezem halen door de verkalkte politiek. Hij pleitte voor openheid om de achterkamertjespolitiek te doorbreken. Het was de tijd van provo’s en ­kabouters. De nieuwe seksuele moraal, bevorderd door de pil, kreeg vat op jongeren. Zo zou de partij zich tientallen jaren sterk maken voor een libertijnse abortuswetgeving.

Van Mierlo was vooral geliefd bij jonge, ‘hoogopgeleide’ vrouwen. De toenmalige congressen van D66 telden dan ook aanzienlijk meer vrouwelijke leden dan die van andere partijen. Ik herinner me de uitbundige – onderlinge – omhelzingen van partijleden. Dit gedrag paste naadloos in de mal van die jaren.

Het is een vreemde gewaarwording dat de partij, althans een spraakmakend aantal leden, inmiddels een puriteinse mantel heeft aangenomen.

Conclusie? D66 is inmiddels een burgerlijke partij die moeite heeft zich echt te profileren.

Dick Hollander, oud-lid van de landbouwwerkgroep van D66, Hurwenen

Beschadiging

Laat ik twee dingen vooropstellen. Ten eerste: ik ben lid van D66, al meer dan vijftig jaar, maar dat belet me niet om de gebeurtenissen in en rond die partij objectief te bekijken. Ten tweede: het grensoverschrijdend gedrag van een ‘partijprominent’ dat al eerder bekend was, maar vorige week weer naar buiten kwam, is volstrekt verwerpelijk, daar moet hard en duidelijk tegen worden opgestreden, en inmiddels is duidelijk dat de leiding van D66 dat niet op een adequate manier heeft aangepakt.

Maar wat mij de afgelopen week heeft verbijsterd, is de volstrekte disproportionaliteit tussen bovengenoemd feit en de omvang van de storm die vervolgens is opgestoken in de media. Het begon al met de Volkskrant: vijf pagina’s plus een column, en vervolgens buitelden kranten, journaals en talkshows over elkaar heen met een media-aandacht en verontwaardiging die de oorlog in Oekraïne soms leek te overschaduwen.

De verhouding tussen de ernst van het feit en de omvang van de publieke veroordeling raakte zoek. Wat begon als berichtgeving over de aanpak van ernstig grensoverschrijdend gedrag ontwikkelde zich tot een actie beschadiging D66.

Hoe is de gretigheid waarmee dat gebeurde te verklaren? Ik kan geen andere oorzaak bedenken dan deze: het ging te goed met D66. De partij had succes bij de verkiezingen, leverde de meest spraakmakende ministers aan het kabinet, en partijleider Kaag leek onaantastbaar, en omgeven door een aureool van morele superioriteit. En dan krijg je te maken met typisch Hollandse, of zo u wilt Calvinistische trekjes: wat hoog stijgt zal diep vallen, nooit te ver met je kop boven het maaiveld. Het lijkt me dat iets van die na-ijver zich nu manifesteert.

Er schijnen in het BING-rapport nog negentien gevallen van minder ernstig grensoverschrijdend gedrag te worden vermeld (seksistische opmerking, arm om de schouder). Voordat we die allemaal naar boven gaan halen en gaan bestraffen raad ik aan om eerst eens rond te vragen bij andere politieke partijen.

Gerrit Jan Wolffensperger, oud-fractievoorzitter D66 in de Tweede Kamer, Amsterdam

Accijns

Het kabinet is naarstig op zoek naar miljarden om de tegenvallers op te vangen. Tip, draai gelijk de accijnsverlaging aan de pomp, oftewel het subsidiëren van fossiele brandstof, terug. Wedden dat het autogebruik gelijk minder wordt ? Een win-win gevalletje.

Hans van Noord, Utrecht

Bier

Ons bier wordt duurder omdat de graanprijs op de wereldmarkt stijgt als gevolg van schaarste. Ondertussen dreigt een ongekende hongersnood in de Hoorn van Afrika. Is het dan überhaupt nog kies om bier, een luxeproduct, te brouwen van schaars graan waar elders zo’n enorme behoefte aan is?

Peter Jamin, Utrecht

Pleegouders

In alle aandacht voor de toeslagenaffaire heb ik nog nooit de mening of het standpunt van een pleegouder gehoord. Hoe staan die tegenover de zaak? In hoeverre hebben zij de biologische ouders een plaats gegeven in het leven van de kinderen? Hebben zij de kinderen, die hen in principe tijdelijk waren toegewezen, wel opgevangen en opgevoed met het idee dat zij niet hun echte ouders zijn, en dat ze op een dag terug zouden gaan naar hun biologische ouders? Dat zou toch een onderdeel van hun taak hebben moeten zijn? Hoe daarmee is / wordt omgegaan is in nevelen gehuld.

Jeanne van der Linden, Bruinisse

Compensatie

De Belastingdienst heeft het druk; het water loopt ze over de schoenen. Nu moeten weer de spaarders van box3 worden gecompenseerd. Ik bepleit graag om met de compensatie van die spaarders pas te beginnen als de compensatie van de toeslagenouders is afgerond. Vermoedelijk bijkomend voordeel: dat houdt ook wat meer druk op die ketel.

Willem Sloots, Rochechouart (Frankrijk)

Spaartaks

Zowel de regering als de Tweede Kamer weet nog steeds niet wat te doen met de spaartaks. De rechter heeft bezwaar gemaakt tegen de aanname van een fictief rendement. De rechter heeft, voor zover ik weet, geen bezwaar gemaakt tegen de belasting met 30 procent van het rendement op vermogen.

Zou het mogelijk zijn iedereen die in de jaren 2017-2020 belasting heeft betaald, te vragen of per jaar hij/zij wil dat het echte rendement op zijn/haar vermogen wordt belast met 30 procent of dat hij/zij er de voorkeur aan geeft niets te veranderen aan de aanslagen over die jaren?

Succesvolle beleggers tellen hun knopen en kiezen er voor alles te laten zoals het is. Alleen gedupeerde spaarders zullen om een herziening vragen. Minder werk voor de belastingdienst, goedkoper en eerlijker.

Guido Janssen, Rotterdam

Ongemak

Elma Drayer valt in haar column over het ongemak dat een nazaat van Zeeuws tuig heeft over zijn voorouders. Bij mensen die zich trots tonen op zulke voorouders hoor je nooit commentaar, zoals Drayer nu wel heeft.

Je mag blijkbaar zonder enige kritiek trots zijn op de ‘helden’ uit de VOC-tijd, maar heb je last van wat ongemak, omdat je hun kwalijke praktijken niet iets vindt om trots op te zijn, dan appelleer je aan het erfzondebesef van gereformeerde landgenoten. Die kwalijke praktijken kennende zou ik ook voor ongemak kiezen. Of beide keuzes negeren. Dus ook stoppen met misplaatste trots op die voorouders.

Ybele Dam, Leeuwarden

Postorderbedrijven

In de krant van 21 april wordt aandacht besteed aan de arbeidsomstandigheden bij PostNL en de mate waarin de regels worden ontdoken. Terecht wordt gewezen naar dit bedrijf en de andere postorderbedrijven, die de wet- en regelgeving aan hun laars lappen.

Een straffe aanpak is op z’n plaats. Maar moeten wij als consumenten niet ook de hand in eigen boezem steken? Waarom laten we ons verleiden door deze bedrijven die beloven je bestelling al morgen te bezorgen als je vandaag vóór 23.59 u je bestelling plaatst. Dat dwingt tot nachtwerk voor de order­pickers en lange dagen voor bezorgers.

Gisteren kreeg ik nog het bericht: ‘We staan vanavond voor de deur tussen 17.30 en 21.30 uur’. Ik hoef niet per se de volgende dag mijn bestelling te krijgen. Als de postorderbedrijven ons de keuze laten de bestelling een dagje later te ontvangen, zal de werkdruk zeker verlagen.

Misschien moeten wij, als consumenten, hiertoe worden overgehaald door een kleine prijsreductie. Die verdienen de postorderbedrijven ongetwijfeld terug.

Rudolf Dierick, Baarn

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden