Laat het stoppenJulien Althuisius

Influencer zijn is geen droombaan, daarvoor moet je eerst werken

Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waartegen we ons kunnen, nee móéten verzetten. Deze week keert Julien Althuisius zich tegen influencers.

Toen ik klein was, wilde ik voetballer worden. Overigens wil ik dat nog steeds wel, maar ik acht de kans dat ik op mijn 37ste nog zal worden gescout door een topclub niet bijzonder groot. Anderen wilden astronaut worden, of dokter, danser, piloot, acteur, zanger. Beroepen waarvoor je iets moet kunnen, waarvoor talent en de bereidheid keihard te werken nodig is. Tegenwoordig ligt het iets anders. Hoewel recent onderzoek van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) onder 15-jarigen over de hele wereld leert dat juist ouderwetse beroepen als dokter, onderwijzer, advocaat en architect nog onverminderd populair zijn, zijn er ook andere, alarmerende geluiden.

Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat 86 procent van de jongeren (althans, mensen tussen 13 en 38 jaar) bereid is zijn geld te verdienen op sociale media. 54 procent wil, als ze de kans krijgen, influencer worden. De conclusie uit onderzoek van The Harris Poll en speelgoedfabrikant Lego is dat 29 procent van de kinderen tussen 8 en 12 in de VS youtuber wil worden. Uit weer een ander onderzoek blijkt dat 86 procent van jongeren in Australië tussen 18 en 24 influencer wil worden. Wat dat alarmerende geluid is? Een generatie die in sneltreinvaart richting de afgrond dendert. Gelukkig worden daarbij genoeg foto’s gemaakt, dus aan archiefmateriaal voor toekomstige historici, mits die dan nog bestaan, geen gebrek.

Natuurlijk, er zijn voldoende influencers die talent hebben of hun invloed aanwenden ten behoeve van goede doelen of om jongeren die onbereikbaar zijn geworden voor traditionele media iets bij te brengen. Over die influencers gaat het hier niet; influence vooral lekker door.

(Een ogenblik geduld, ik trek even mijn boomerkostuum aan.)

Het tragische aan de influencerwens van zo veel jongeren, is dat ze daarvan het resultaat willen bereiken, zonder daarvoor te werken. Normaal gesproken gaat het zo: iets leuk vinden, proberen daarvan je werk te maken, hard werken, goed worden, heel goed worden en daarmee uiteindelijk beroemd worden – en voornoemde influence hebben. Simpelweg zeggen dat je influencer wilt worden, is hetzelfde als zeggen dat je beroemd wilt worden. Dat mag, maar het is geen beroep. In zekere zin is de hele familie Kardashian werkloos.

Misschien wel het pijnlijkste aan de influencerdroom is de onderliggende boodschap: het ideaal van met zo min mogelijk moeite zo veel mogelijk geld verdienen. Dat is niet het idee van een droombaan: als je je werk hebt gemaakt van hetgeen je het liefst doet, dát is een droombaan. Tenzij je er bovenmatig gelukkig van wordt om als een veredelde Tell Sell-verkoper dingen aan te prijzen op je Instagram-account, is influencer zijn geen droombaan. 

Maar dit is geen aanklacht tegen de jeugd van tegenwoordig. Het is niet hun schuld (nou ja, oké, wel een beetje natuurlijk). Hun droom van een roeping die geen roeping is, is gevormd in een cultuur die luidruchtigheid en populariteit verheerlijkt en likes en volgers te vaak prevaleert boven talent en kwaliteit. Iedere maatschappij krijgt tenslotte de dromers die ze verdient.

Julien Althuisius (1982) is influencer. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden