ColumnNico Dijkshoorn

In wording: thrillerserie over politieduo Stront en Voorhoofd. Ontknoping in aflevering 12.

Ik schrijf een thrillerserie voor de televisie. Het is niet moeilijk. Werp één blik op de bestsellerslijst van Nederland en je weet waaraan mensen graag geld uitgeven: een literaire thriller die zich afspeelt in typisch Nederlands landschap.

De televisieserie zal gaan over een brute moord in een vuurtoren. Volgens de mensen in het naburige dorpje Reukingen draagt de vuurtorenwachter graag vrouwenkleren. Ze fluisteren dat hij meer van dieren houdt dan van mensen, maar daar gaat het even niet om. Wie het heeft gedaan, zien we wel ergens in aflevering twaalf.

Het gaat vooral om de twee politiemensen die de moord moeten oplossen. Ze haten elkaar en een van de twee moet een mooie vrouw zijn met een sociale afwijking. Het helpt als de vrouw een herkenbaar litteken over haar hele voorhoofd heeft. Als dat begint te gloeien vindt ze meestal een vers omgewoeld graf.

Die agentenvrouw moet in een rare auto rijden en de collega met wie ze eigenlijk niet wil werken moet een man zijn die vlak naast haar heel vies een broodje worst zit te eten. Hij heeft altijd een stuk omelet in zijn baard. Die baard moet rood zijn. Zijn vrienden noemen hem Stront. Pas in de voorlaatste aflevering, als de twee agenten een paar dagen zitten opgesloten in een grottenstelsel, leren ze elkaar beter kennen en vertelt hij waarom iedereen hem Stront noemt. Dat verhaal valt erg tegen.

Het is wel fijn voor de serie als allebei de agenten op een ander Waddeneiland werken. Stront bijvoorbeeld op Vlieland en de vrouw, die door iedereen Voorhoofd wordt genoemd, op Texel. Tijdens het oplossen van de moord ontdekken zij dat alle vooroordelen over het andere eiland helemaal niet kloppen. Op Vlieland blijkt nog nooit een schaap luisterend naar de naam Herman een tango te hebben gedanst en op Texel eten ze nooit aangespoelde zeehonden luisterend naar de naam Rikkie.

De kijker leert op deze manier dat alles wat er over Limburg wordt gezegd ook helemaal niet waar hoeft te zijn.

Stront rijdt op een oude brommer. Hij heeft een pan groentensoep met touw aan zijn zadel gesjord. In aflevering 10 horen wij waarom. Het heeft iets te maken met zijn overleden oma.

Ik wil verder niet te veel van het verhaal weggeven, maar ik weet wel dat er tijdens deze serie geen enkel shot zal worden gemaakt door een drone. We blijven gewoon op de grond. Dus geen aanzwellende muziek en dan zes molens in een mistige morgen. Dat weten we nu wel. Ja, Nederland is mooi, tot je een braderie bezoekt.

Ongeveer 80 procent van de serie speelt zich af in de auto van Voorhoofd. Ze houden de vuurtorenwachter in de gaten, loeren met een verrekijker of hij vrouwenondergoed aandoet om daarna te gaan moorden terwijl hij een heel eng kinderliedje zingt, en ondertussen praten ze over hun jeugd. Nou ja, vooral Stront. Voorhoofd luistert en heeft geen idee waar hij het over heeft.

Die vuurtorenwachter heeft het trouwens niet gedaan. Die vindt het gewoon fijn om vrouwenkleren aan te doen. De serie heet: Stront en Voorhoofd. Of Zwijgend water. Daar ben ik nog niet helemaal uit. Ergens in het najaar van van 2020 te zien, vlak voor Jinek doet het.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden