Recensie Televisie

In Nederland word je eerst bekend, dan beroemd, en dan volgt de volledige Fons de Poel-behandeling

Wie beroemd is, krijgt op enig moment de Fons de Poel-behandeling, tegenwoordig bij omroep Max. ‘Dít is talent.’

In Nederland werkt het als volgt: eerst word je bekend, daarna beroemd en ten slotte krijg je de volledige De Poel-behandeling en word je in een uitzending van een halfuur op het schild gehesen, rondgedragen en bijgezet in de Eregalerij van Uitzending Gemist.

In den beginne verloopt zo’n behandeling als volgt: ‘Fons de Poel. Ooit, zo’n 63 jaar geleden, werd hij híér geboren, in zomaar een huis in zomaar een straat. Nijmegen. Gel-der-land. Niemand die toen kon vermoeden dat die kleine jongen zou uitgroeien tot een fameuze journalist. Gejaagd door de wind belandde hij in Hilversum, waar hij verslaggever werd bij het legendarische Brandpunt. Hij groeide uit tot een gelauwerd documentairemaker en een unieke stem in de media. Hoe een Nijmeegs jochie uitgroeide tot de Hulk Hogan van de Hagiografie. Dít is het leven van Fons de Poel, ‘prof’ in ‘profiel’.’

Tegenwoordig schetst De Poel zijn portretten bij Max, waar Profiel nu Door Andere Ogen heet. In Door Andere Ogen komen de hoofdpersonen niet aan het woord, maar hun omgeving – familie, vrienden, collega’s – wél. Gisteravond, in aflevering één, was Wesley Sneijder het onderwerp. Beetje de afterdinnermint van Monty Python’s Mr. Creosote na de zesgangen-Sneijder-maaltijd van vorige week. Toen Wesley bij Huys zat en Kees Jansma over Wesley bij Pauw en er een Wesley-feestavond was en een Wesley-eredienst en ga zo maar door. Maar vooruit.

Het programma opende met enkele beelden uit leven en werk. De onmiskenbare voice-over van De Poel: ‘Dít is talent. Dít is glorie. Dít is thuiskomen. Dít is plezier.’

Een ander kenmerk van de De Poel-behandeling is dat het meestal gezellig blijft. Bij Profiel werd er weleens een tegenstem aan het woord gelaten (meestal Johan Derksen), die dan dingen zei als ‘Ik ben er niet zo vreselijk van onder de indruk’ of ‘Dat vind ik wel jammer’. Derksen was gisteravond ook van de partij. Hij probeerde kritisch te zijn, maar het lukte niet erg. Ook Sneijders echtgenote Yolanthe, zijn ouders en zijn oude perschef Jansma hadden – niet superverrassend – vooral veel vriendelijks te melden: het was ‘lefgozer’ vóór en ‘hart op de goeie plek’ na. Wel opvallend: de tegenstrijdigheden. Yolanthe, die in slow motion plaatsnam in een vensterbank, sprak van een ‘heel sterke man’. Jansma noemde hem ‘heel kwetsbaar’. Derksen sprak bewonderend over hoe Sneijder altijd die gewone jongen uit Ondiep gebleven was (sowieso altijd een vreemd compliment, vind ik, beweren dat mensen totaal niet veranderen – lijkt mij een puntje van zorg, maar alla), om even later melding te maken van een peperdure bruiloft en privéjets. Ook ietwat bevreemdend: woorden die lovend bedoeld zijn, maar, losgezongen van de context, iets beangstigends krijgen. Zoals toen Jansma Sneijder ‘een vernietigende kracht’ noemde.

Ach: in het warme Door Andere Ogen-bad klinkt ‘vernietigende kracht’ ongeveer even angstaanjagend als ‘kuikentje’. Of, zoals de maker het zelf zou formuleren: ‘Dít is de kunst van bewonderen. Dít is vakmanschap. Dít is ontroering. Dít is Fons de Poel.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.