In naam van de vergevende, barmhartige God

Ferdows Kazemi

‘Hier in Nederland wordt recentelijk gediscussieerd over het ritueel slachten. Wat vindt u ervan als dat verboden wordt?’, vroeg mijn nieuwsgierige echtgenoot die tevens een gesprek met mijn zeer gelovige vader wilde voeren, en dat via mij als tolk.
En ik legde de achtergronden van de hele discussie aan mijn vader uit, die net uit Iran overgekomen is voor een verblijf van vier weken in Nederland, en verwachtte een felle reactie van hem als voorstander van ritueel slachten.

‘De Islam doet niet zo moeilijk over dat ritueel. Je hoeft slechts voor het slachten te roepen: In naam van de vergevende, barmhartige God; en voor de rest hoeven er geen bijzonderheden te gebeuren’, zei mijn vader.

We waren toen uitgepraat en mijn echtgenoot was teleurgesteld dat hij het gesprek niet voort kon zetten. We zaten bij mijn broer en zijn gezin aan tafel te eten, rijst met kip. De kip, die bij de Nederlandse supermarkt gekocht was, was dus niet ritueel geslacht. Mijn echtgenoot wilde toch weten wat mijn vader ervan vond dat hij niet ritueel geslachte kip zat te eten. Het werd tijd om gebruik te maken van mijn zwijgrecht als tolk. In de islam mag je eten wat jou voorgezet wordt, zonder vragen te stellen. Als je niet weet dat het vlees dat je eet niet halal is, bega je geen zonde. Ook niet als je het achteraf weet. Slechts het bewust eten van niet halal-vlees maakt jou tot zondaar. Onwetendheid pleit je dus vrij van Gods straf. Mijn vader vroeg om die reden niet waar het vlees vandaan kwam.

Voor het eerst in mijn leven was ik dolgelukkig dat de talenkennis van mijn vader beperkt is tot Perzisch, anders was ik te laat om mezelf, mijn broer en mijn schoonzus te behoeden voor een extra ritje naar een islamitische slagerij.

Ik heb me de laatste maanden afzijdig gehouden van het debat over ritueel slachten. Ik kan niet zeggen ‘van mijn godsdienst mag het niet’, even min kan ik zeggen ‘dieren lijden onder dat ritueel’. Zolang ik geen godsdienst belijd heb ik niet het recht om me te uiten over de gevoelens die het ondermijnen van dit godsdienstige ritueel bij een ander kan oproepen. En zolang ik rijst met kip of met een Perzische stoofpot lamsvlees nuttig heb ik geen recht om het over dat beetje meer of minder pijn te hebben waar het dier bij het slachten wel of niet aan lijdt.

Vooral dit laatste laat ik aan hypocrieten over die hier hun kans schoon zien om - na een heerlijke, met vlees bereide maaltijd - die verwerpelijke islam nog eens onder vuur te nemen. Zij steunen daarom de Partij van de Dieren in het voorstel om het ritueel slachten te verbieden. Zo haastig echter dat ze zich onvoldoende realiseren dat moslims daar veel minder strikt in zijn dan hun joodse broedervolk. Het protest komt uit onverwachte hoek. Zo heftig, dat men ze erger vindt dan Duitsers. En dat nog wel in het eigen Limburg.

Nu afwachten wat de joodse sponsors doen met de Messias die alles op alles zet om de Joods-christelijke tradities in dit land te doen herleven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden