Column Paulien Cornelisse

In Japan rennen de verpleegsters niet omdat ze het druk hebben, maar omdat het er beleefd uitziet

Met een eenvoudige blaasontsteking moet je in Japan naar een urologisch ziekenhuis waar voor de gezelligheid (maar niet voor de hygiëne) beige tapijttegels liggen. Onder een wandsculptuur van half-abstracte nieren mag je je symptomen invullen, waarop je naar een aparte wc wordt gebracht om in een plastic bekertje te plassen. Je plas zet je in een doorgeefluik, waar het door een anonieme laborant wordt weggepakt. Je mag naar de wachtkamer. Daar rennen verpleegsters rond, niet omdat ze het druk hebben, maar omdat rennen er beleefd uitziet: niemands tijd wordt hier verspild.

Dan mag je naar de dokter, die je uitlegt dat je inderdaad een blaasontsteking hebt, en daarna krijg je een antibioticakuur waarmee je ook een kudde nijlpaarden van tbc zou kunnen genezen. Je betaalt en loopt met je tasje pillen naar buiten. Iemand drukt ergens op een knop en ineens klinkt Morgenstimmung van Grieg uit de speakers. 

Zonder blaasontsteking had je dit niet meegemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden