Sander Donkersin 150 woorden

In het schrijfhuisje kreeg ik bezoek van de man van de overkant

Sander Donkers artikel columnBeeld .

Bij het Groningse huisje waar ik al dagen in stille afzondering zit te schrijven staat opeens een oude man in de achtertuin. Bleek als de Dood van Pierlala kijkt hij door het raam naar binnen, zijn neus raakt bijna de ruit. Als zijn blik de mijne ontmoet vertrekt hij geen spier. Dat ik van schrik even los kom van mijn stoel registreert hij onbewogen.

‘Van der Krieke’, zegt hij nadat ik buiten stamelend mijn aanwezigheid heb uitgelegd. ‘Van de overkant. Ik dacht, toch even…’ En daarmee is kennelijk alles gezegd, want hij vervalt in een loodzwaar, onbeweeglijk zwijgen. Met de handen diep in de zakken staart hij naar de dreigende hemel. Een windvlaag rukt aan zijn laatste haren. Seconden lijken uren.

‘Herfst hè’, probeer ik uiteindelijk de stilte te doorbreken. Maar nog voordat die woorden goed en wel mijn mond hebben verlaten, beent Van der Krieke zonder te groeten de tuin uit. Dat geouwehoer ook altijd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden