Column Aaf Brandt Corstius

In het huishouden van Aaf heerst het zelf uitgevonden ‘eendagspfeiffer’

Er heerst in mijn huishouden een nieuwe ziekte en dat is eendagspfeiffer. Ik weet niet of je het zo schrijft of als eendags-Pfeiffer, dat is verder ook moeilijk te achterhalen want we hebben die ziekte zelf uitgevonden, mijn man en ik. Wij zijn namelijk de twee mensen die aan eendagspfeiffer lijden, en daarom hebben we het er ook vaak over. We wisselen elkaar naadloos af, dus het komt erop neer dat we om en om altijd aan het zeuren zijn dat we eendagspfeiffer hebben.

Voor u brieven gaat sturen dat Pfeiffer een nare ziekte is en dat ik die niet moet discrimineren, dat weet ik, want ik heb het zelf gehad toen ik in de twintig was. Het enige wat ik me herinner uit die tijd is dat ik altijd na het douchen in een handdoek gewikkeld op mijn bed in slaap viel, want douchen was een flinke inspanning. Ik sliep verder altijd. Vandaar dat ik me er weinig van herinner. Het was ontzettend vervelend en eenzaam. Kortom, met die bijl heb ik gehakt.

Even terug naar eendagspfeiffer: ik vermoed dat het een nieuwe vorm van griep is die nog geen naam van de medische stand heeft gekregen. Je bent heel moe, maar zonder aanwijsbare reden. Je hebt zin om de hele dag in je bed te liggen, maar je hebt geen keelpijn en hoofdpijn. Het is dus een positieve vorm van griep, maar ook tergend vervelend, want je bent verschrikkelijk moe. Wat er nog bij komt, is dat er dus geen officiële term voor bestaat, dus je kunt niet naar je werk bellen, wat hoestgeluiden maken en zeggen: ‘Ik heb griep’, of in gezelschap luid je neus ophalen en zeggen: ‘Ik ben verkouden’. Maar toch moet je met een verklaring komen waarom je zo lamlendig bent. Enter de handige term eendagspfeiffer.

Het is net als met andere ziektes. Die moesten ook een naam krijgen om erkend te worden. In de Middeleeuwen wisten mensen bijvoorbeeld niet wat een burn-out was, al waren er waarschijnlijk bizar veel mensen die ermee rondliepen (meer dan nu, vermoed ik zelfs). Ook van zaken als adhd en dyslexie hadden ze, zelfs in mijn jeugd, nog nooit gehoord. Zat je daar met je adhd en je dyslexie. En soms hadden ze wel een term, maar niet echt de juiste. Dementie noemden ze vroeger bijvoorbeeld kinds. Dat klinkt iets leuker dan de ziekte dementie feitelijk is.

Trouwens, net als wanneer je zwanger bent en overal zwangere mensen ziet, merk ik in mijn omgeving dat veel mensen eendagspfeiffer hebben. Let maar eens op, er zijn veel mensen die dingen zeggen als: ‘Ik ben ongelofelijk moe maar ik ben niet ziek.’ Jawel, je hebt eendagspfeiffer. Wees maar blij met die term, dan kun je tenminste lekker in je bed gaan liggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.