columnArthur van Amerongen

In Évora staat een levensgrote Geer met één Morenkop in de knuist én eentje aan zijn voeten

Mijn column over Beja, ‘het best bewaarde geheim van de Alentejo’, leidde tot een invasie van gepensioneerde camperaars en andersoortige Volkskrant-lezers. 

De juffrouw van de Vereniging voor vreemdelingenverkeer van Beja die mij drie dagen gefêteerd had, belde wanhopig op: Don Arturo, het lijkt wel een bijbelse sprinkhanenplaag!

Daarom geen lofzang op Évora, dat op een uur rijden van Beja ligt.  Ik bespaar de lezer dan ook obligate en oubollige beschrijvingen van schattige kerkjes, monumentale beelden, Romeinse meuk en huisvlijthoogtepunten, want die staan allemaal tot in den treure beschreven in de reisgidsen van Dominicus, Michelin, de ANWB, Spartacus en last bot not least in het standaardwerk van José Rentes de Carvalho, mijn favoriete mopperkont.

De middeleeuwse parel werd door UNESCO tot werelderfgoed uitgeroepen en wil culturele hoofdstad van Europa worden in 2027. Dientengevolge is Évora helemaal opgepimpt en dermate proper, dat ik een gilletje van blijdschap slaakte toen ik een nog dampende hondendrol ontwaarde op de glimmende kinderkopjes. 

Wat ik de lezer niet wil onthouden, is de opbeurende spreuk in de wereldberoemde knekelkapel die, zoals het woord al verraadt, gebouwd is met botten van vrome toffelemonen. 

Beeld Gabriël Kousbroek

Nós ossos que aqui estamos pelos vossos esperamos: onze beenderen die hier zijn, wachten op de uwe.

Ben ik blij dat ik niet rooms ben. Bovendien wil ik samen met mijn honden begraven worden in de moestuin van Villa Vischlucht. 

A Praça do Giraldo, het plein in het hart van de stad, is overigens vernoemd naar Gerard zonder Angst en dat was een interessante knaap. Hij verjoeg in de 12de eeuw de Moorse bezetter uit Évora en de wijde omgeving en is met Ronaldo en Amália Rodrigues een van de grootse helden uit de Portugese geschiedenis. 

De vrijheidsstrijder wordt bezongen in De Lusiaden, het meesterwerk van de Portugese literatuur van Luís de Camões, dat schitterend naar het Nederlands is vertaald door Arie Pos. 

Geraldo sem Pavor  wordt in de schoolboekjes altijd afgebeeld met een zwaard in de ene hand en met een afgehakt hoofd in de andere. Er staat geen standbeeld van de volksheld in zijn Évora en daarom peddelde ik in de mensonterende bloedhitte op een huurfiets naar het verderop gelegen Valverde. 

Daar staat een levensgrote Geer met één Morenkop in de knuist én eentje aan zijn voeten. De diplomaat in mij fluisterde dat het onverstandig was om een klacht over het kwetsende standbeeld in te dienen bij de VVV van Valverde. Ik bezorg de Portugezen al genoeg overlast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden