Lezersbrieven 31 december 2018

In een wereld waarin we in materieel opzicht alles hebben, is aandacht het nieuwe goud

De ingezonden lezersbrieven van maandag 31 december. 

Volgens neurowetenschappers is het waanzin wat we nu de hele dag doen: maximaal multitasken. Beeld AFP

Brief van de dag: Aandacht is het nieuwe goud

Stel je voor dat je een hartoperatie moet ondergaan. De chirurg stelt zich aan je voor. Hij zegt een uitstekend arts te zijn, met een schat aan ervaring. Zo goed, vertelt hij met trots, dat hij makkelijk even tijdens de operatie kan Whatsappen met zijn dochter. Of een mail kan beantwoorden. Zou je er blij mee zijn?

Volgens neurowetenschappers is het waanzin wat we nu de hele dag doen: maximaal multitasken. Dat kan ons brein helemaal niet. We switchen heen en weer tussen twee aandachts­gebieden. Dat verslechtert ons resultaat en het maakt ons moe.

De vervreemding in de samenleving en het vastdraaien van publieke organisaties hebben te maken met onze collectieve opgefoktheid. Met een schreeuwend tekort aan werknemers in de zorg, onderwijs en veiligheid, omdat juist in die beroepsvelden de echte professie heeft moeten plaatsmaken voor ­bureaucratische verantwoordingssystemen.

Moeten we dan maar met ons allen gaan mindfulnessen? Minder gaan werken? Stoppen met tijdschrijven? Kinderopvang afschaffen? Ont-Facebooken? Zelfsturende teams weer afschaffen? Twitterdetoxen? Terug naar de traditionele taakverdeling van één ouder thuis en één op het werk?

Laten we juist iets toevoegen: aandacht. Bij het werk dat we doen, bij je gezin, bij je cliënt als je in de zorg werkt, bij kinderen als je voor de klas staat.

Na al het bombastische dat deze tijd kenmerkt – elkaar overschreeuwen, keiharde politieke betogen, polarisatie, gespring en geschreeuw op sociale ­media, gaat echtheid er dan weer toe doen. In een wereld waarin we in materieel opzicht alles hebben, is aandacht het nieuwe goud.

Als twee Maori’s elkaar ­begroeten, leggen ze hun voorhoofden tegen elkaar. Om te zeggen: ik deel mijn herinneringen met jou. Ze wrijven hun neuzen tegen elkaar aan.

Ze zeggen daarmee: als jouw levensadem stopt, je bent ziek of kunt even niet meer werken of ademen, dan leen ik je mijn ­levensadem en doen we het ­samen. Niks afleren. Maar toevoegen, aandacht.

Danielle Braun, Baarn

Bol.com

Jeroen van Bergeijk (Zaterdag, 29 december) schetst een schokkend beeld van de werkomstandigheden in het distributiecentrum van bol.com. Een vrijwillige gevangenis? De directie heeft er kennelijk moeite mee om de belofte ‘vandaag besteld, morgen in huis’ op een nette wijze te realiseren. Ik zie twee makkelijke oplossingen. We kopen onze spullen weer gewoon in ons dorp of wijk. En bol.com biedt ons een keuzevinkje tussen ‘morgen bezorgen’, of, ‘ergens in de komende week is ook prima’.

Rits Dijkstra, Ouderkerk aan de Amstel

Prijsstijgingen broodnodig

Met groeiende ergernis lees ik, ook in de Volkskrant (Ten eerste, 29 december), stukken die erop neerkomen dat winkeliers misbruik maken van de btw-verhoging op levensmiddelen van 6 naar 9 procent. Dat zal in een enkel geval best waar zijn, maar winkeliers en kleine producenten hebben rechtstreeks contact met consumenten. Zij merken direct of ze klanten met hun prijsstelling behouden of verliezen. De kans op exorbitante prijsstijgingen is dus echt niet zo groot. Het is onze regering die de btw doodleuk met 50 procent verhoogt en daarmee de prijzen omhoog laat schieten. Een idioot hoge ‘prijsstijging’ die in de vrije markt ­terecht verboden of direct door klanten afgestraft zou worden.

Vrijwel alle winkeliers en markthandelaren die ik ken, hebben hun prijzen de laatste 5 à 8 (crisis)jaren bevroren omdat ze ook wel merkten dat veel van hun klanten krapper kwamen te zitten. Tegelijkertijd zie ik in onze boekhouding dat de prijzen van onze grondstoffen in die periode wél stegen. En flink ook. In ons geval tussen de 5 en 10 procent. Producten die meestal worden gemaakt of verhandeld door grootbedrijven die met hun hogere marges de reserves van die vermaledijde winkeliers ook nog eens leeg­zogen. Dus: is het zo onredelijk dat een winkelier of kleine ambachtelijke producent, zoals wij, per 1 januari onze prijzen eens aanpassen zodat wij ook weer wat spek op de botten kunnen krijgen? Het werd dringend tijd, zou ik zeggen.

Hans Smit, (producent en markthandelaar van verse pasta’s), Duiven

Prachtig Aleid

Kan de Volkskrant van de column van Aleid Truijens (Opinie, 29 december) alsjeblieft een poster maken? En ook graag een doorzichtige, met van die zuignapjes.

Margot Mol

Afreageermachine

In ruim 54 jaar schadevrij rustig rijdend over de Hollandse wegen heb ik veel chauffeurs om mij heen compleet zien veranderen in testosteronbommen (Ten eerste, 29 december).

Zo langzamerhand begin ik te denken dat 50 procent niet geschikt is voor een rijbewijs. Een psychologisch onderzoek voorafgaand aan een rijexamen kan veel duidelijk maken.

D. J. van der Gouw, Velp

Harder tegen farmaceuten

Een prachtig stuk: ‘Lost u het zelf maar op’ van Sander van Walsum (Ten eerste, 29 december). In aanvulling hierop heeft de politiek haar wantrouwen in het oordeel van de burger onderstreept met het terugtrekken van het raadgevend referendum. Naast de vele voorbeelden van besluiteloosheid (of ruggegraatloosheid) van de politiek die Van Walsum aandraagt, wil ik nog opmerken dat ze ook richting de farmaceutische ­industrie harder mag optreden. ­Farmaceuten hebben (naast een commerciële) een maatschappelijke plicht medicijnen te leveren. Lijdende burgers horen niet door de ­industrie gebruikt te worden als pressiemiddel.

Celina Gemen, Amersfoort

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.