Column

In een Landalhuisje zitten als daad van verzet

Ooit, tijdens een vakantie met mijn nicht, het zal twee decennia geleden zijn, vermaakte ik haar door haar uit De gebroeders Karamazov voor te lezen. Dit toont aan dat ik ooit in mijn leven extreem veel tijd omhanden heb gehad.

Een beer genaamd Bollo, de alomtegenwoordige mascotte van Landal. Beeld anp

Het was leuk om uit dat boek voor te lezen, want de hoofdpersonen - dat waren er ongeveer hondertachtig, herinner ik me, en ze heetten allemaal Ivan - zeiden nooit iets op verbaasde toon, of vrolijke toon, maar altijd bijvoorbeeld verbaasd, vrolijk, teleurgesteld, zwaarmoedig en nadenkend tegelijk. Het was mijn taak om dan precies een toon te treffen die verbaasd, vrolijk, teleurgesteld, zwaarmoedig en nadenkend tegelijk was.

Twee decennia later kwam deze oefening me goed van pas, want ik ging een week met mijn gezin in een Landalhuisje zitten. En als je aan je omgeving vertelt dat je in een Landalhuisje gaat zitten, moet je zoveel tonen tegelijk aanslaan dat het maar goed is dat je ooit De gebroeders Karamazov hebt voorgelezen.

In mijn omgeving is het niet kunnend om een week in een Landalhuisje te zitten, want het is burgerlijk. Je voegt je willens en wetens in een in regenwerende vrijetijdskleding geklede eenheidsworst en laat je vakantie opvrolijken door een beer genaamd Bollo, de alomtegenwoordige mascotte van Landal. Zoals een moeder uit mijn omgeving zei over de eerste keer dat ze met kleine kinderen in een Landalhuisje ging zitten: 'Ik dacht dat mijn leven voorbij was.'

Je dient de zin 'Ik ga een week in een Landalhuisje zitten' dus uit te spreken met een mengeling van diepe ironie, gelatenheid, lichte depressiviteit en lacherigheid, maar ook een sprankje monterheid, want je gaat het wel doen dus je gáát er ook voor.

Wat goed werkt, is hoesten voordat je 'Landalhuisje' zegt, want dan begrijpt iedereen dat je daar niet uit diepe overtuiging gaat overnachten, maar dat je het allemaal voor de kinderen doet. 'Wat ga jij in de herfstvakantie doen?' 'Ik ga in een ahum-úche-uche!-Landalhuisje zitten.'

Na vier dagen in het ahum-úche-uche!-Landalhuisje kwamen we op Texel een kennis tegen die verderop in een hotel logeerde. Hij had verwacht daar in luxe te vertoeven, maar het was, zoals hij zei, 'nog erger dan Landal'. Deze ontmoeting vrolijkte ons ontzettend op. Er waren mensen die neerkeken op Landal, dat wisten we, maar er waren dus ook mensen die dat recht in het gezicht van Landalhuisjebewoners zeiden. In een Landalhuisje zitten leek ineens een daad van verzet. Het kan me niet schelen wat jullie van me denken! Ik ga gewoon in een Landalhuisje zitten. Say it loud and say it proud, ik logeer bij Landal.

En hé, we hebben er heerlijk gebowld. Bollo gaf goeie highfives. Ze hadden er bitterballen. Er was een boswachter die met ons uileballen uitpluisde. En de kinderen waren vergeten dat er een binnenzwembad was. Wat wil je eigenlijk nog meer van een herfstvakantie?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden