ColumnIbtihal Jadib

In deze samenleving valt het niet mee voor een meisje uit een islamitisch gezin

null Beeld Aisha Zeijpveld
Beeld Aisha Zeijpveld

De musketiers, zo noemden we onszelf. Vier studerende meiden die eindeloos met elkaar konden kletsen over alles behalve de inhoud van onze rechtscolleges. Ik had niet eerder hechte vriendschappen onderhouden met meisjes met dezelfde achtergrond. Tot mijn 18de was ik de enige Marokkaanse in de klas geweest en hoewel in ons dorp genoeg Marokkanen rondliepen, had ik die, in navolging van mijn moeder, op afstand gehouden. Mijn moeder is een einzelgänger en heeft niets op met een cultuur waarin gek genoeg juist de vrouwen elkaar het scherpst langs de patriarchale meetlat kunnen leggen.

Ik was bovendien waardeloos in het inschatten wie onder welk beveiligingsniveau viel en in hoeverre de getoonde persoonlijkheid samenviel met de echte. Zo was er een buurmeisje geweest dat graag met mij naar de stad wilde; ze had een nieuwe trui nodig. Ik had me verbaasd over het verzoek omdat haar ouders ontzettend streng waren en mijn hoofddoekloze krullen met argusogen bekeken. Maar nu mocht ze ineens met mij op stap, kennelijk was mijn reputatie van kansloze boekenwurm net sneu genoeg. Het uitje verliep anders dan ik had voorzien. In de bus begon het meisje verschillende kledingstukken uit te trekken, d’r hoofddoek verdween in een tas en op haar lippen verscheen knalroze lipgloss. Eenmaal in de stad bleek ze niet op zoek te zijn naar een trui, maar naar een vriendje. Beduusd en geërgerd had ik haar uiteindelijk meegetrokken, want ik was wérkelijk een kansloze boekenwurm. In de bus terug naar huis kwam haar hoofddoek weer tevoorschijn en toen we even later de straat inliepen, stond haar moeder in de deuropening te wachten. Terwijl ze haar kind beschermend naar binnen trok, blafte ze me toe: ‘Míjn dochter is niet gewend om zo lang weg te zijn van huis, wij letten tenminste op onze dochters!’

Jaren later zou ik in het studentenleven toch met veel islamitische meisjes bevriend raken. Marokkaans, Turks, Hindoestaans; er ging een wereld voor me open. Ik was verbaasd over hoe ongelooflijk leuk en gezellig dat was, en hoe fijn het is om in een vriendschap ook zoiets als de koran te kunnen delen.

We dwarrelden vrolijk van college naar college en groeiden in onze studentenjaren met elkaar op. Na een aantal jaar begon een van ons met haar geloofsovertuiging te worstelen. Ze besloot niet meer mee te doen met de ramadan. Ik vond dat heftig, geschrokken vroeg ik haar waarom ze onze gezellige vastenmaand zou overslaan. Ze voelde er niets bij, vertelde ze, en twijfelde of ze zichzelf überhaupt islamitisch wilde blijven noemen. Tja, dan houdt het op, even goede vrienden. Maar een van de andere musketiers kon dat niet verkroppen. Een pijnlijk zwijgen duwde ons langzaam uit elkaar. Zelfs een hechte groep van vier jonge, ambitieuze vrouwen wist niet goed om te gaan met het thema afvalligheid.

De afgelopen weken zag ik ook Lale Gül, een debuterend schrijfster, worstelen met dit onderwerp. Zij is er met gestrekt been ingegaan, en kreeg karrenvrachten vol bagger over zich heen. Beste Lale, het kan verdomd ingewikkeld zijn om als meisje uit een islamitisch gezin te navigeren in deze samenleving. Maar trek je niks aan van die droeftoeters die je zoveel lelijks toewensen. Richt je op het positieve en probeer de band met je ouders te helen. Je uitgever, de heer Spijkers, had gelijk toen hij bij De Vooravond zei dat het nu allemaal heftig lijkt, maar het ook weer zal overwaaien. Hij zat er echter naast toen hij in één adem door verkondigde dat jij een tweede boek móét schrijven. Je hoeft je net zomin te onderwerpen aan uitgeversbelangen als aan familietradities.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden