Column Jean-Pierre Geelen

In de Zandvoortse duinen raast het paradepaardje van de VVD, dat móét beschermd

En toen werd de maximum snelheid dus weer teruggedraaid. Tenminste, als het AD gelijk had met de onthulling dat oud-minister Johan Remkes het kabinet dit zal adviseren vanwege het stikstofbesluit. Ook de veeteelt moet inbinden, maar daar hoorde je dit weekend bijna niemand over.

Het is nog maar een advies. Het moet nog opgevolgd en uitgevoerd, voorzien van een controleapparaat dat niet faalt – een bestuurlijke drietrapsraket die makkelijk ergens in het luchtledige tot ontploffing kan worden gebracht. Mijn nog ongepubliceerde preadvies: overal 100, zo kap je meteen in dat wazige woud van wisselende limieten, waardoor je geen hand meer voor ogen ziet. Milieuvriendelijk, en wel zo veilig.

Opmerkelijk is het wel. Verstappentje spelen is altijd het lievelingsspelletje van de VVD geweest. In 2012 plakte een trotse Melanie Schultz van Haegen de eerste 130-sticker op een snelheidsbord aan de A4. Geen goed idee trouwens, want begin dit jaar publiceerde een verkeerskundige een onderzoekje naar wegcapaciteit. Wat bleek: bij harder rijden slibben wegen eerder dicht. Meer files, later thuis.

‘De VVD blijft de vrrroempartij’, ronkte Mark Rutte vorig jaar nog vrolijk op zijn partijcongres. Nu trapt partijgenoot Remkes ineens op de rem. Ik hou hem niet tegen, maar eerst zien, dan geloven.

Zondag sloeg het stikstof al neer op het gemoed van een andere VVD’er: Bruno Bruins. Hij was te gast bij WNL op Zondag, een ‘rechts georiënteerd ochtendprogramma’ op tv. Tegenover hem glom Rick Nieman wijdbeens in rechtse ruitjes van de Suitsupply, clubtenue van het mediakartel. Het ging over stikstof. Bruins’ voornaamste zorg: dat hij volgend jaar de Formule I in Zandvoort kan zien, want er lopen nog procedures. Knipmes Nieman stelde geen kritische vraag, maar hulde de excellentie in wierook die alle journalistieke uitstootnormen overschreed. Hij leed mee toen de minister van Medische Zorg en Sport de hartkloppingen rond een verstoord racefeest had geschetst: ‘Dit gaat u ons toch niet aandoen? Kabinet, doe iets, neem een maatregel!’

Zo zal het gaan. Na het nieuws dat duizenden bouwprojecten schudden op hun fundamenten door het stikstofbesluit, riep Rutte direct om ‘een nieuwe systematiek’ om de stikstofgegevens te berekenen. In gewonemensentaal: we rommelen en sjoemelen zo met cijfers, regels en ‘rekentools’ dat geen mens het probleem nog ziet. Politiek vereenvoudigen door de wereld te overcompliceren.

Een beproefde methode om critici af te schudden. Rutte deed het al rond het Koningshuis. Volgens NRC Handelsblad vingen de Oranjes dubbele vergoeding voor het onderhoud van koninklijke bankjes op hun paleizen (waar onderdanen bij woonpaleis Ikea alles zelf moeten afrekenen). Rutte haastte zich te verklaren dat daarvan natúúrlijk geen sprake was, dat de Oranjes uiteráárd niets te verwijten viel, maar dat hij er zelf ook de ballen van snapte. Het was allemaal ‘verschrikkelijk ingewikkeld’, luidde zijn meest inhoudelijke verweer. Oftewel: dit hebben we zó onbegrijpelijk gemaakt dat ik er niks aan ga doen.

Bij de Algemene Beschouwingen herhaalde Klaas Dijkhoff (VVD) dat er ‘geen taboes’ bestaan bij de oplossing van de stikstofproblemen. Die zijn er dus wel. In de Zandvoortse duinen raast het paradepaardje van de VVD, dat móét beschermd. Wat verheugend nieuws leek, botst dus op mijn argwaan. Naast de rugstreeppad en de zandhagedis schuilt vast nog een addertje onder het gras.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden