Bericht uitEindhoven

In de teststraat is gezond verstand soms ver te zoeken

Journalist Willem Feenstra loopt mee bij de GGD Brabant-Zuidoost, een cruciale organisatie bij de bestrijding van het coronavirus. Vandaag: waarom een nieuwe teststraat altijd spannend is. 

De nieuwe teststraat in Eersel wordt ’s ochtends vroeg ingericht.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Na drie maanden waarin hij drie teststraten opzette, verstaat projectleider Hennie Driessen inmiddels de kunst: verdragen dat het allemaal net iets anders wordt dan het beste idee dat hij in zijn hoofd had.

Het schemert nog als hij in zijn vaalblauwe GGD-bodywarmer van een afstandje zijn nieuwste aanwinst bewondert. Een witte tent van 15 bij 15 meter met luxe panelen aan de zijkanten in plaats van doek. Vanochtend om 9 uur is de opening, of eigenlijk de heropening, want de teststraat op het deels door grassen overwoekerde evenemententerrein van Eersel was eerder in een light-versie ook al even in gebruik.

De openingsdag van een teststraat is altijd spannend, zegt Driessen, omdat zo ongeveer alles anders kan verlopen dan je van tevoren bedenkt. Je gaat uit van logica en gezond verstand, maar juist die zijn nu soms ver te zoeken. Mensen komen gestrest aan, merkt hij, omdat ze zo snel mogelijk getest willen worden. En ze vertrekken ook niet helemaal fris, omdat het testen zelf geen sinecure is.

Vorige week nog in Eindhoven: reed een oudere vrouw in haar kleine rode auto zo de wachtrij in – voor voetgangers welteverstaan.

Hennie Driessen (57) is een man van veel grappen maar weinig poespas. Tot drie maanden geleden was hij nog werkloos. Zijn vaste baan had hij vlak voor corona opgezegd. Sollicitaties tijdens de crisis werden één voor één afgewezen, met deuken in zijn zelfvertrouwen tot gevolg. Omdat hij het thuiszitten echt zat was, reageerde hij op een vacature van de GGD Brabant-Zuidoost – een organisatie die hij kende als ‘een beetje stoffig en ambtelijk’ maar die hij aantrof ‘in de sprintmodus’.

Voor hij het wist, was hij verantwoordelijk voor de faciliteiten en logistiek rond de teststraten. Daar komt nogal wat bij kijken. Bereikbaarheid van de locatie. Bestendigheid tegen zwaar weer. Niet te koud, maar wel open deuren om verspreiding van het virus via de lucht te voorkomen. Er moeten aparte ruimtes zijn voor pauzes, waar ook nog eens afstand kan worden gehouden. En dan sanitair, stroom, water, parkeerplaatsen, lichtmasten, instructieborden, hekken, bevoorrading. Ga zo maar door.

‘Dat jij hier nou speciaal voor naar de kapper bent gegaan’, roept hij tegen een collega die tijdens zijn werk opzichtig poseert voor de fotograaf. ‘Zou ik nooit doen.’ Zijn kale schedel is tijdens videovergaderingen over deze teststraat al vaak in beeld geweest, bewegend op de cadans van zijn looppas. Terwijl iedereen vanuit huis of kantoor inlogt, is Driessen vaak onderweg.

Van thuiszitten naar soms wel 70 uur per week in touw: hij had het niet beter kunnen wensen. Aan hem zal het niet liggen, dat is iedereen duidelijk. Medewerkers van de testlocaties in Eindhoven, Valkenswaard, Helmond en vanaf nu ook Eersel weten hem te vinden als ze klachten hebben. Wat hij kan oplossen, lost hij op. Morgenochtend om 6 uur gaat hij met raamfolie aan de slag in Eindhoven, zodat het personeel tijdens de pauze meer privacy heeft.

En dan moet zijn magnum opus nog komen. Een XL-teststraat met twintig testlijnen en een capaciteit van zesduizend mensen per dag opent vermoedelijk eind deze maand in Eindhoven.

Wat dat betreft is Eersel overzichtelijk. Hier zal vooral zorg- en onderwijspersoneel worden getest. Vandaag zijn door gebrek aan vraag maar twee van de vier testlijnen in gebruik. Een vrouw die haar schoondochter zoende na een etentje en zo vermoedelijk besmet raakte, schudt het ongemak van het wattenstaafje in haar neus van zich af. Een volgetatoeëerde man in trainingsbroek sloft de tent binnen alsof hij het strand oploopt. Een man die de afgelopen nacht nog te koortsig was om zijn eigen temperatuur te meten, heeft inmiddels weer genoeg energie om zich druk te maken over de verdeeldheid in het land.

De kinderziektes van deze teststraat zullen pas aan het licht komen als de maximale capaciteit wordt gebruikt, weet Driessen. En al is het misschien niet allemaal zoals het in zijn hoofd zat, druk maakt hij zich er niet meer om. 

Want, zo zegt hij, goed is ook goed, dat hoeft niet goud te zijn.

Willem Feenstra bericht de komende weken vanuit de GGD Brabant-Zuidoost. Aflevering 2: waarom een nieuwe teststraat altijd spannend is. 

Alle verhalen over de GGD Brabant-Zuidoost:

10 november - Het uitgeklede bron- en contactonderzoek: het bron- en contactonderzoek is een strijd tussen hart en hoofd 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden