Column Caspar Janssen

In de Oostvaardersplassen lijkt niets aan de hand

Caspar Janssen

Aflevering 295: In Flevoland kun je niet om de Oostvaardersplassen heen, maar alles wat je erover schrijft, is onbevredigend.

Vanaf de Knardijk naar vogelkijkhut De Grauwe Gans in de Oostvaardersplassen. Het is niets-aan-de-handweer, en het ziet er vandaag ook uit alsof er niets aan de hand is, al denkt een alarmerende waterral daar kennelijk anders over. Je kunt in Flevoland niet om de Oostvaardersplassen heen, maar eigenlijk is alles wat je erover schrijft onbevredigend. Tien jaar volg ik nu de discussie over de konikpaarden, edelherten en heckrunderen; een enorme hoeveelheid negatieve energie heeft zich in die tijd opgestapeld. Het is fascinerend en deprimerend tegelijkertijd. Inmiddels streef ik naar een zenstadium, zodanig boven de materie uitstijgen dat ze relatief wordt, en uiteindelijk oplost. Het betere vluchtgedrag.

Oostvaardersplassen Beeld Caspar Janssen

Het is rustig op het water en op de vogelbanken, zie ik vanaf de vogelkijkhut. Grauwe ganzen, kieviten en bergeenden. Ik richt me op het riet, hoop op baardmannetjes, vergeefs. Het is rustig, het leven kabbelt nog even voort. Stilte voor de volgende storm. Over een paar dagen wordt de helft van het moeras drooggelegd, dat is nogal ingrijpend voor de moerasvogels. En over een maand begint, als de rechter het goed vindt, de afschot van duizend edelherten in het droge gedeelte, het netto resultaat van de acties tegen dierenleed van afgelopen winter. Het spektakel zal dus weer losbarsten, want ook dit is voor velen niet de gedroomde uitkomst. De turbulentie zal ongeveer samenvallen met de jaarlijkse climax van het Zwarte Pietendebat. Er zijn wel meer parallellen. Verschil is dat de bestuurders in Flevoland afgelopen winter zwichtten voor de intimidatie.

Even later, bij de grote praambult, uitzicht over het hele gebied. Vanaf deze plek zag ik ooit spelende jonge vosjes en nu is het een vredig tafereel met grazende paarden, runderen en edelherten. Vanavond gaan ze weer burlen, de edelherten, daarna gaan ze zich voortplanten, over een maand worden ze dan afgeschoten. Een aardige, oudere meneer komt naar me toe met een A4’tje met zijn oplossing: zo weinig mogelijk afschieten, wel bijvoeren en toch niet meer dieren overhouden dan het gebied kan dragen. Ik feliciteer hem met deze unieke oplossing en vervolg mijn weg.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden