VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Badhoevedorp

In Corendons eerste Nederlandse ‘All Inclusive Paradijs’: pal naast Schiphol

Op een parkeerplaats aan de Schipholweg wachten Corendon-gasten met mondkapjes en rode Corendon-polsbandjes op de Corendon-bus. In juichende strandkleding, bedoeld voor zuidelijker resorts, maar er gaan geen Corendon-vliegtuigen.

De bus zal vandaag heen en weer rijden naar ‘Costa Holanda’: een uit de grond gestampte strandtent op Zandvoort met ligbedden, onderaan een gevaarlijk vermolmde houten trap. Oogt als de enige plaats die nog beschikbaar was.

Het is de dag dat Corendon bekendmaakt dat het per 10 juli weer naar all-inclusive-resorts in Turkije wil vliegen, wat door de overheid sterk wordt afgeraden. In de week dat het Corendon Village Hotel in Badhoevedorp net brutaal opende als ‘Nederlands eerste All Inclusive Paradijs’.

Costa Corendon dekt de lading beter. Aan Costa Corendon probeert alles en iedereen koppig bij het oude te blijven: ‘All inclusive eten & drinken. All inclusive genieten. All inclusive ontspannen.’

Het hotel is 680 kamers groot en stond grotendeels leeg door corona. Voor de deur sfeervol twee snelwegen, de A9 en de A4, daarachter zicht op de asfaltzee Schiphol. Zo’n hotel dat vliegtuigen vol gestrande reizigers kan opvangen.

Het is ook het hotel waar, volgens Corendons eerdere aankondiging, reizigers naar Turkije straks hun ‘coronatest’ moeten ondergaan. Wie ‘vrij van het virus’ is wordt daarna per Corendon-bus naar een Corendon-vliegtuig gebracht en belandt in Turkije in een Corendon-resort in een soort groepsquarantaine-vakantie. Onverantwoord, noemde premier Rutte dat vrijdagmiddag.

Corendons ‘Beach Club’

Eenmaal binnen wenst een man achter een katheder me vriendelijk goedemorgen en wijst hij richting receptie. Later blijkt dat dit de triage was, waar ze hadden moeten vragen of ik corona-gerelateerde klachten heb.

Lara Niksarli van marketing is dan al tegen me aan het marketen. Over de veilige looprichtingen, de kinderspeelruimtes, wellness, zwembad, sky bar.

In de tuin staat een oude Boeing 747, nu met terrasje en een springkussen. Daaronder, stralend, Devi Meertens en Joey Booten, twintigers uit Maastricht, die normaal elke zomer drie weken naar Curaçao vliegen. Jammer, maar met het oude vliegtuig heb je toch wat ‘van dat gevoel’.

Droogvliegen aan Costa Corendon, eenentwintigste-eeuwser wordt het niet.

Uitzicht op Schiphol vanuit ‘Nederlands eerste All Inclusive Paradijs’

Ik stap de Boeing in, mondkapje verplicht, en maak een selfie om Twitter mee te foppen: ‘Ik vind het onverstandig’, reageert iemand bezorgd.

In Costa Corendon kunnen reizigers ‘uiteraard’ de vouchers besteden die ze voor hun geannuleerde vakanties kregen – beter dan geld terugvragen, voor de reisknaller dan. Corendon oefent intussen met het anderhalve-meterresort dat ook in Turkije vorm moet krijgen: win-win. En misschien ook wel met het bepalen van een ondergrens: hoe weinig hoef dit jaar nog maar te bieden om de bescheiden toerist een vakantiegevoel te bezorgen?

Het voorlopige antwoord: veel eten en drank, een goed bed. Verder niet veel.

Jerry en Suzanne Williams uit Amsterdam ontvluchten drie maanden lockdown met drie ruziënde pubers thuis. Die zitten nu even alleen, maar dichtbij genoeg, ‘we bellen’, giechelt Suzanne.

Bert en Marjan Meijerink en Bert en Folinda Holtman uit Apeldoorn, bevriende stellen, zijn hier gemiddelde gasten, er zitten meer mensen zoals zij. Eerste Bert werkt in een verffabriek, tweede Bert is pakketpostbezorger, Marjan en Folinda werken in de huishouding bij ggz-patiënten die begeleid zelfstandig wonen. All inclusive is dan een zegen: even niet aan geld hoeven denken en anderen die voor jou lopen. Jammer van Turkije, maar het gaat ook naast een snelweg.

Dan de bus in en een uur heen in de file naar Zandvoort (en straks een uur terug). Vier jonge meisjes zingen hartstochtelijk Ich Bin Wie Du.

In Zandvoort is het 31 graden en moeten gasten lang en puffend in de felle zon op hun gereserveerde lunchtafel wachten. Een getatoeëerde portier snauwt tegen een vrouw die voorzichtig vraagt waarom hij mensen voor laat gaan ‘Die kèn ik toevallig, kent ú soms niemand?’ Uitgeputte gasten zitten later zwijgzaam aan bier en wijn. Hard gewerkt en dit is het dan voor een paar nachten. Heer-lijk hoor, zij gaan niet moeilijk doen.

Chris en Fransette van den Brand.

Fransette van den Brand en haar man Chris uit het Brabantse Vlijmen konden zelfs geen tafeltje meer krijgen, alles was volgeboekt. Nu spelen ze Turkse muziek op hun telefoon, lijkt het toch nog een beetje daar. Fransette zorgt voor demente ouderen, ze draaide sinds half maart tien weken lang van top tot teen verpakt in benauwde veiligheidskleding diensten op een half besmette afdeling. Een beter salaris kreeg ze al niet, en nu ook geen lunch. Maar vandaag draagt Fransette weer een roze bikini en haar opblaasflamingo: een en al opluchting.

Mensen die niet te veel meer verwachten. Corendon werd daar groot mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden