Column Aleid Truijens

In 2019 dansen wij uitgelaten de horlepiep

In 2019...

Blijft het gras sappig en grazig.

Komt er een echt kinderpardon.

Wordt studeren weer de tijd van je leven.

Zijn scholen geen bedrijven, heeft onderwijs geen rendement.

Krijgen jongeren een woning en Groningers een gerepareerd huis.

Kunnen ziekenhuizen niet zomaar omvallen

Bindt Erdogan zijn lange arm in een mitella.

Komt Oleg Sentsov vrij.

Gaat er geen journalist meer door de gehaktmolen.

Wordt Trump afgezet.

Ledigt Rutte zijn eigen vaasje tot op de droesem.

Piep, zeur en zucht ik wat minder en vind ik niet iedereen een zeurpiet.

Geef ik echte bloemen, flessen en zoenen, geen digitale.

Zeg ik niet altijd dat ik het druk heb.

Schrijf ik acht hoofdstukken,

En zie ik toch mijn vrienden vaker.

Pesten we elkaar niet meer.

Hoeft niet iedereen normaal te zijn en koesteren we afwijking en uitzonderlijkheid.

Hangen we wat minder het slachtoffer uit en troosten we de slachtoffers.

Mogen we struikelen, hompelen en falen.

Zijn we niet zo vreselijk snel gekwetst.

Noemen we een nare date geen verkrachting.

Geven we verkrachting voortaan aan.

En gaat de schandpaal een tijdje naar zolder.

Lezen we elkaar sprookjes voor

En mooie gedichten.

Is gezondheid geen religie,

Maar blijft mijn lieve R. gezond.

Doen we tackelen, balletjes opgooien, voorzetten geven, meters maken, lijnen trekken en op de man spelen weer alleen op het sportveld.

Stoeien we met kinderen, niet met data, cijfers of ideeën.

Wordt onder druk niks meer vloeibaar.

Zet niemand meer een stip op de horizon.

Worden alle stakeholders, probleemeigenaren, procesmanagers en kwartiermakers ontslagen.

Zeggen presentatoren weer ‘nu’ en niet ‘voor nu’.

Volgt op een warrige uitleg nooit meer ‘Helder?’

Wint Sinterklaas het toch van die domme schuddebuik de Kerstman.

Laten we alle edelherten lekker grazen.

Zijn mijn kinderen gelukkig.

Krijgt baby M. zijn eerste tandjes.

Praat kleine G. honderduit.

Worden alle zieke kinderen beter.

En vooruit, ook de volwassenen.

Hebben mijn ouders het leuk daarboven.

Is bejaard zijn geen ziekte, en hoeft niemand klaar te zijn met leven.

En is de dood niet de simpelste en goedkoopste oplossing.

Strijken de goden over hun hart.

Drinken we wijn uit schuimende roemers.

Dansen wij uitgelaten de horlepiep.

Krijgt de twijfel gelijk.

Tel ik mijn zegeningen.

En heeft de liefde het laatste woord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden