Ikvertrekiaanse Twittercycloon mag pret nog niet drukken

TV-recensie Gidi Heesakkers

Vooralsnog doet Helemaal het einde aan als een langgerekte Ik vertrek, vol taal barrières en bouwtechnische catastrofes.

Gezin uit Helemaal het einde

In My First Holiday stuurt RTL5 elke dinsdag mensen zonder buitenlandse vakantie-ervaring op reis. Doorgewinterde thuisblijvers weten wat je van zo'n realityonderneming mag verwachten. Vader Bas en dochter Femke uit Oss kregen op Schiphol van presentator Jamai Loman te horen dat ze naar Boedapest mochten. Boedawat? Interieurverzorgster Femke dacht aan 'Indische mensen die koeien eren'. Ook ex-loodgieter Bas wist de bestemming zo gauw niet aan te wijzen op de kaart, 'maar ik weet wel dat Boedapest niks met Boeddha te maken heeft'.

Lees verder onder de video

Ze vertrokken dus naar Hongarije, voor wat in tv-taal 'de reis van hun leven' heet. Ook de christelijke familie van Dreven uit Zierikzee stapte voor het eerst een vliegtuig in, maar dit vierpersoonshuishouden werd afgeleverd in Turkije. Daar maakten ze de cameraploeg gelukkig met 'Can I ask you wat?', een ongemakkelijk moskeebezoek en een traan toen het erop zat. Aan show don't tell doet het hap-snap-programma van Loman niet; zijn onuitstaanbare voice-over houdt deze ramptoerist voortaan op afstand.

Nee, dan is de Ik vertrek-afgeleide die John de Mol begin januari lanceerde een stuk aantrekkelijker. Gedurende een jaar zendt RTL4 op maandagavond de show Helemaal het einde uit. Drie matig voorbereide gezinnen zijn naar een Chileense uithoek gezonden om een nieuw bestaan op te bouwen. Vlak bij de oceaan hebben ze ieder een lap grond van 5 hectare tot hun beschikking, plus een investeringskapitaal van 75 duizend euro en een uit spaanplaten opgetrokken onderkomen, zonder water en elektriciteit, mét primitieve plee.

Lees verder onder de video

Het is de bedoeling dat ze tijdelijk in de hut verblijven; van het gekregen geld moeten ze - gaan we weer - 'een droomhuis' uit de bosgrond stampen. Eind 2017 volgt een keuzemoment: blijven ze in Chili of gaan ze terug naar huis?

De casting is alvast dik in orde, met de familie Pos en hun twee zoontjes als grootste gift, naar alle waarschijnlijk een gift uit de keeps on giving-categorie. Dat medium-Gooische man Stephan zijn yogabuurman Jeroen maar een spirituele clown vindt, belooft allerlei goeds. 'Ik heb niet zoveel met mijn buren. Ik denk niet dat er twee verschillender types zijn dan yogi-yogi en ik.'

Vooralsnog doet Helemaal het einde aan als een langgerekte Ik vertrek, boordevol ongedierte, taalbarrières, hier en daar wat vroeg intredende heimwee en bouwtechnische catastrofes op komst.

In de derde aflevering had de familie Pos zich alvast laten afzetten door een amigo van een aannemer, Alfonso, die vanzelfsprekend een uur na de afgesproken tijd arriveerde. Tijd voor een raak staaltje zelfreflectie: 'Hij denkt ook, kijk ze staan, die stumperds.' Zelf dachten ze met 15 miljoen pesos een superdeal te hebben gemaakt. Ilona Pos, trots op haar afpingelklasse: 'Dat zijn toch weer vijfhonderd ijsjes voor de jongens.'

Het water stroomde, het droomhuis was besteld, de auto gehuurd. Gelukkig hebben de Posjes voorlopig geen internetaansluiting, zodat een ikvertrekiaanse Twittercycloon de pret nog niet mag drukken. Nooit meer naar huis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.