ColumnCindy Hoetmer

Ik zeg nu, meer dan ooit, overal ja op, want straks is het weer uit met de pret

Cindy Hoetmer Beeld els zweerink
Cindy HoetmerBeeld els zweerink

We leven in de luwte tussen twee lockdowns, vermoedt Cindy. Daarom wil ze nu álles doen en óveral heen. Totdat ze zich licht in het hoofd voelt en zwaar in de benen.

Cindy Hoetmer

‘Dit is echt een goede tijd om oud te zijn,’ zei Angelique.
We stonden op het trapje, links voor het podium bij een band die bestond uit jonge Australiërs. De zangeres droeg een gouden bikini en schreeuwde in de microfoon. Het was precies onze smaak. In het midden van de zaal ontstond een roterende moshpit, knapen botsten tegen elkaar met ontblote bovenlichamen die glommen van het bierzweet en er werd gecrowdsurft alsof het 1995 was.

Een meisje naast me zong alle nummers hard mee waardoor ik met mijn vinger in mijn rechteroor het concert in mono moest beluisteren om haar aanstellerige meisjesstem te dempen. Ik probeerde geen contact te maken met lichamen, maar raakte toch doorweekt van tweedehands zweet, doordat men zich constant langs me heen moest wurmen om met volle bierbekers terug te duiken in de kolkende menigte.

Angeliques opmerking beantwoordde ik niet, want de muziek was te hard en ik probeer niet zo iemand te zijn die door concerten heen kletst, maar toen we later buiten stonden uit te dampen kwam ik er op terug.

‘Hoezo?’, vroeg ik, want ik denk dat geen enkele tijd een goede tijd is om oud te zijn. Alleen word je het vanzelf en is het alternatief erger.

‘We kunnen gewoon overal naartoe en er zijn ook andere ouderen. Niemand kijkt ons raar aan, dat was vroeger niet zo.’

Dat is nu ook niet zo, vind ik, want ik voel de ogen van jongeren in mijn rug branden. Ga thuis een trui breien, besje, hoor ik ze denken. Net als ikzelf vroeger dacht als ik kekke oude mensen zag die vonden dat ze nog best naar een punkconcert konden. Deze band, deze avond was van hen, ook al is het genre uitgevonden door mensen die nu nog ouder zijn dan ik. Ik zou inderdaad beter kunnen thuisblijven, maar dat is geen optie.

De ontlading die ons vorig jaar beloofd was, die summer of love, die roaring twenties waar elke stukjesschrijver in 2021 over schreef (ook ik, maar het was niet mijn eigen idee), die is nu. In mijn geval moet de love in summer of love meer worden geïnterpreteerd als slap geouwehoer met kennissen dan als stomende seks, maar je kunt niet alles hebben. Omdat de vaccins slechts een beetje werken, leven we nu vermoedelijk in de luwte tussen twee lockdowns. We moeten alles doen, overal heen, want straks is het weer uit met de pret. Dan zitten we binnen, onder dekens, want het is ook nog energiecrisis.

Daarom zeg ik nu, meer dan ooit, overal ja op. Ik ga naar alle feestjes, elk optreden van ieder matig getalenteerd bandje (maar ook goede). Elke zwoele zomeravond zit ik in een boot of op een lapje in een park met stokbrood, smeltende kaas en warme wijn. Ook als het schroeiend heet is blijf ik niet binnen in mijn koele huis, maar drink ik buiten bier met ijsklontjes. Ik zat in treinen en bussen op weg naar zo veel mogelijk vertier.

Tot ik me een beetje licht in het hoofd voelde en zwaar in de benen. Dat kon in deze uitputtende summer of love echt van alles betekenen; een kater natuurlijk, de overgang of een hitteberoerte, maar ik ging toch even testen. Het bleek covid te zijn. Weer. En net als de vorige keer, was het volledig mijn eigen schuld.

Gelukkig had ik onlangs nog een vaccinatie gehaald. Dat mocht omdat ik geboren ben in het ongelukkige jaar 1967, waardoor ik in eerste instantie het inferieure Janssen toegediend had gekregen. Dus wellicht ga ik niet dood, maar als ik wel dood ga (wat een lullige column is dit dan) sterf ik tenminste in het zadel. Als een overjarig feestbeest.

Cindy Hoetmer is schrijver. ‘Goed, naar omstandigheden’ is haar meest recente roman.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden