ColumnAaf Brandt Corstius

Ik zal het maar zeggen: ik ben een looprichtingenscepticus – en ik heb goede redenen

In de kantoorboekhandel bij mij om de hoek, een lange, smalle pijpenla van een winkel, met het kartonschap aan de ene kant en het pennenrek aan de andere kant, is in het gangpad met plakband een grote streep getrokken, zodat er twee looprichtingen ontstaan.

Dat is natuurlijk normaal, inmiddels is de hele wereld ingedeeld in looprichtingen, behalve, valt me vaak op, écht drukke plekken zoals supermarkten en stations. Ineens vond ik het toen ik gisteren langs deze specifieke kantoorboekhandel liep tijd om met de looprichtingen te stoppen.

Ja, ik zal het maar zeggen: ik ben een looprichtingenscepticus. Ik zou haast vermoeden dat er achter de looprichtingen een groter complot zit vanuit de plakbandindustrie, maar dat idee wil ik de wereld niet inslingeren, want de wereld is al complex genoeg.

Ik vind looprichtingen ontzettend maart 2020. En maart 2020, zoals we weten, is inmiddels lichtjaren geleden, of in ieder geval meer dan een eeuw. We weten nu zo veel meer dan toen, we zijn zo gegroeid. We weten wat een blokjesverjaardag is, en dat je die niet moet vieren. Hoe rekbaar het begrip anderhalve meter is. Dat een mondkap weinig nut heeft als je hem om je kin bindt. Dat je over een mondkap uiteindelijk nooit álles te weten zult komen. En over dat kutvirus ook niet. Dat weten we allemaal, nu. (Dingen niet weten is ook iets weten, heb ik geloof ik ooit op de universiteit geleerd.)

En natuurlijk, in maart, toen we nog van niks wisten en elkaar schichtig liepen te ontwijken op straat, bang voor de wolk vleermuizenziekte die misschien – maar misschien ook niet – om ieder levend wezen heen hing, ja, toen waren de afgeplakte looprichtingen in winkels nog een soort geruststelling. Bij de Blokker moest ik rechts de winkel in en de ander moest links van mij de winkel uit, zo zouden we elkaar niet besmetten – of misschien ook wel, maar in ieder geval was er duidelijkheid middels plakband.

Laten we wel wezen: in een lange, smalle kantoorboekhandel, waar we allemaal in elkaars gezicht lopen te ademen, maar met de deur open, daar zal het toch weinig helpen dat het gangpad is ingedeeld als een professionele snelweg, met voorsorteren en vluchtstroken, en overal stickers en pijlen? Wie gaat er, in deze tijden, überhaupt nog spooklopen in een winkel en expres tegen mensen aanbotsen die naar een pak potloden staan te kijken? Ja, genoeg mensen doen dat, maar dat zijn mensen die zich ook niets aantrekken van afgeplakte looproutes. Dat zijn: 1. coronaontkenners die er gewoon zin in hebben om tegen je aan te ademen of 2. mensen die het überhaupt allemaal niet zo doorhebben, en die zullen ook altijd blijven bestaan.

Experiment: verwijder het plakband en kijk wat er gebeurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden