Paulien CornelisseIn 150 woorden

Ik zag potentie voor een drive-through cappuccinobar vlak na het wattenstaafjesmoment

Ik had ‘milde symptomen’ en moest mij laten testen. Zodra ik de afspraak had gemaakt, namen de klachten direct af, zoals ik eigenlijk al had kunnen voorspellen.

Hoe dan ook: ik door de teststraat, dat was niet heel prettig maar ook niet heel hels. Ik zag wel potentie voor een drive-through cappuccinobar vlak na het wattenstaafjesmoment.

Daarna begon het wachten thuis. Ik wilde natuurlijk geen opdrachten geven, zo van ‘haal eens een krentenbol voor me’, maar eigenlijk is dat wel de boodschap die ik had. Dus probeerde ik het met ‘mocht jij toevallig zelf óók heel veel zin hebben in een krentenbol …’ Deze passief-agressieve afhankelijkheid werd binnen 24 uur al doodvermoeiend. Waar deed dit me toch aan denken? O ja, aan toen ik zes weken niets mocht tillen vanwege een keizersnee. ‘Het zou misschien handig zijn als deze boekendoos uiteindelijk boven terecht zou komen.’

Gelukkig was ik nu na 35 uur alweer vrij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden