Ik wil niet bij de gewone, normale Nederlanders horen

Die Nederlanders die Rutte wil aanspreken met zijn regeerakkoord, daar wil Marloes van Raamsdonk niet bij horen. Suzan Orlebeke vindt dat wie afwijkt, onbegrip ontmoet, daar niet meteen een maatschappelijk probleem van moet maken.

'Die groep Nederlanders die Rutte en kornuiten willen aanspreken met hun regeerakkoord, daar wil je toch niet bij horen?' Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Sinds het nieuwste regeerakkoord gaat het meer dan ooit over de 'gewone, normale Nederlander'. Ik lees in een opinieartikel van cultureel psycholoog Keyvan Shahbazi (O&D, 17 oktober), dat Martin Sommer dit normale Nederlanderschap als volgt heeft gedefinieerd (+): 'De gewone, normale Nederlanders zijn Nederlanders die al generaties een band met dit land hebben, en het in goede staat willen doorgeven aan hun kinderen en kleinkinderen.'

Blijkbaar ben ik dus een 'gewone, normale Nederlander'. Moet ik hier nu trots op zijn? Is dit iets positiefs? Ik krijg zomaar ineens een labeltje waar ik niet om heb gevraagd. Ik wíl helemaal niet tot die groep behoren als dat betekent dat er mede-Nederlanders zijn die worden buitengesloten. Ik wil ook niet dat er in het regeerakkoord van ons multiculturele land iets dergelijks staat.

Ik woon in het Amsterdamse Bos en Lommer, een multiculturele wijk met mensen in alle soorten en maten. Het leukste liftcontact heb ik juist met 'ongewone, niet normale Nederlanders'. Mijn Marokkaanse buurman van rond de honderd, die ongetwijfeld al in Nederland woonde toen ik nog niet eens gemaakt was, geeft me elke keer dat ik hem spreek een handkus en vraagt dan hoe het met me is. Hoewel zijn Nederlands wat roestig is, hij ook een beetje doof is en ik helaas (nog) geen Marokkaans spreek, heb ik leuker contact met hem dan met mijn 'gewone, normale Nederlandse' buren. Hij zit niet achter de geraniums maar loopt elke dag, in weer en wind, een rondje in de buurt en lacht vriendelijk naar alle voorbijgangers. Als dat geen participatie is.

Nog een voorbeeld. Toen ik liep te klooien met zwaar tuinmeubilair dat een 'gewone, normale Nederlandse' leverancier op de begane grond had gedumpt omdat hij dubbel geparkeerd stond, hielpen mijn Turks-Nederlandse buurman en zijn broertje me het in de lift te krijgen en, hoewel ik zei dat het niet nodig was, stonden ze erop het ook nog netjes in mijn huis neer te zetten. Een 'gewone, normale Nederlandse' buurman die ook voor de lift wachtte, lachte vriendelijk maar vooral opgelucht dat hij zijn hulp niet hoefde aan te bieden. Dat is wat ik 'gewone, normale Nederlanders' regelmatig zie doen: kijken, maar vooral niet iemand helpen.

Lieve 'ongewone, niet normale Nederlanders', het blijft natuurlijk belachelijk dat er onderscheid wordt gemaakt, maar die groep Nederlanders die Rutte en kornuiten willen aanspreken met hun regeerakkoord, daar wil je toch niet bij horen? De bange poeperds die wel naar een all-inclusive hotel gaan in Turkije omdat het lekker goedkoop is, maar angstig zijn voor hun Turks-Nederlandse buren omdat die 'anders' zijn? De mensen die denken dat andere religies 'ons tolerante Nederland' bedreigen terwijl ze zelf zo intolerant zijn als de pest? Het is natuurlijk een privilege dat ik kan zeggen dat ik geen 'gewone, normale Nederlander' wil zijn, maar mag ik toch alsjeblieft bij jullie 'vriendelijke, behulpzame Nederlanders' horen?

Als laatste mijn wens voor de toekomst. Hopelijk valt dit nieuwe kabinet snel zodat we weer kans maken op een regering die er wél voor alle Nederlanders is, niet alleen voor de 'gewone, normale'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.