COLUMNThomas van Luyn

Ik wil een marmeren balzaal met gouden kranen en een jacuzzi met discoverlichting

null Beeld

Tegen de tijd dat dit wordt afgedrukt, patrouilleren soldaten wellicht door onze straten om plunderaars standrechtelijk te executeren, maar nu werken de bouwers godzijdank nog. Ons tijdelijke appartementje, waar we zitten om te schuilen voor de verbouwing thuis, is ons coronahuisje geworden. We waren net ingetrokken toen de pleuris uitbrak. Dat is trouwens een gepaste uitdrukking, want pleuritis is ook iets met de longen. Hoe dan ook, we mogen niet klagen. Het is goed geïsoleerd, het heeft een was/droogcombinatie en een fenomenale douche. Maar ik wil naar huis.

Niet dat er momenteel veel is om naar terug te gaan. Het huis is van binnen min of meer gestript, want het was bijkans onbewoonbaar verklaard. Alles moet gebeuren: nieuwe vloeren, nieuwe muren en een nieuw dak. Technisch gezien verhuizen we dus naar een heel nieuw huis. Net zoals je eigen lichaam, dat schijnt ook elke zoveel jaar helemaal vernieuwd te worden – steeds slordiger, dat wel. Daar moeten we echt eens een andere aannemer op zetten.

Het nieuwe huis gaan we trakteren op nieuwe meubels. De krakkemikkige troep waar we tot nu toe op, aan en onder zaten, zetten we bij het grof vuil, en geloof me, geen student die dat voor zijn eigen flatje van straat zal halen. Die hebben ook normen.

Dus mogen mijn vrouw en ik helemaal van voor af aan gaan kibbelen over lampen en gordijnen, alsof we voor het eerst gaan samenwonen. En er is een zee aan mogelijkheden om het over oneens te zijn. Ik bedoel: badkamertegels. Daar zijn vijf miljoen soorten en vormen van, het zou wel héél toevallig zijn als je daaruit allebei dezelfde kiest. Nou vond ik altijd dat mijn vrouw een betere smaak had.

Dat is eigenlijk ook zo, ik heb de smaak van een Russische pornobaron. Voor mijn badkamer wil ik een marmeren balzaal met gouden kranen en een jacuzzi met discoverlichting. Een televisie op de wc en fluwelen gordijnen en kroonluchters in de woonkamer. Iemand moet mij tegen mezelf in bescherming nemen. Maar dit is misschien wel de enige grote verbouwing van mijn leven. Ik weet niet of ik ooit nog de kans krijg om een klaterend fonteintje met naakte nimfen in de slaapkamer te zetten: moet ik dat er dan niet doordrukken? Ik bedoel, we krijgen al zo veel smaakvolle, sobere meubels. Kan er anders stiekem ergens een schilderij van een rokende aap bij? Doen we gewoon alsof het ironisch bedoeld is.

En de vloer, hemel beware me. Ik denk alleen maar: hout. Met een kleedje. Verder kom ik niet. Maar er kan dus van alles. Van vinyl tot kurk tot tropisch hardhout tot de originele eiken vloer van een Koptische kerk uit de 12de eeuw die door Saracenen is verwoest: net hoeveel je wilt uitgeven, eigenlijk. Zullen we dan goedkoop parket doen? Oké: hoe gaan we dat leggen dan? Recht, visgraat, Hongaarse punt? Met of zonder bies, en hoe breed? En een plint? Hoe hoog dan? En trouwens, dan kunnen we er eindelijk vloerverwarming in doen. Komt de vloer wel een stukje hoger te liggen, dus is het aanrecht relatief een beetje lager, willen we dat? En krijgt de badkamer een matte wastafel met glimmende tegeltjes, of een glimmende wastafel met matte tegeltjes? Of mogen ze allebei glimmen? Ik kan daarvan wakker liggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden