Column

Ik wil blauwe, harige Birkenstocks

Ik begin er nu maar vast over, want misschien is het morgen al de dag waarop we ons afvragen: kunnen we de Birkenstocks alweer aan? Voorafgegaan, trouwens, door de existentiëlere vraag: kunnen we de Birkenstocks nóg aan?

Schoenen van het Duitse label Birkenstock op de Berlijnse luchthaven Tempelhof, tijdens de Berlin Fashion Week in 2014. Beeld epa
Schoenen van het Duitse label Birkenstock op de Berlijnse luchthaven Tempelhof, tijdens de Berlin Fashion Week in 2014.Beeld epa

Met alle respect voor rokjesdag: voor mij komt er vóór rokjesdag Birkenstockdag. Want het kan dan al best wel lente zijn, er is echt nog een hoop warmte, uv-straling, gekkigheid en moed voor nodig om je blote benen onder een rok uit te laten steken. (Over een rokje heb ik het al niet eens meer. Triest. Maar realistisch.)

De Birkenstock komt al eerder in beeld, want hoewel de tenen natuurlijk de beschamendste onderdelen van het lichaam zijn, is het toch fijn om ze al wat frisse lucht te geven in die eerste lentedagen. Je houdt jezelf ook voor dat mensen je tenen toch niet zien. Omdat ze zo dicht bij de grond zijn. Wat natuurlijk niet waar is. Iedereen ziet tenen. Altijd.

Maar goed, die Birkenstocks dus. Volgens mij kunnen ze dit seizoen nog steeds. Maar omdat ik van uitdagingen en, zoals de mensen dat noemen, thrills hou, heb ik bedacht dat ik mijn zwarte Birkenstocks van vorig jaar niet meer wil.

Ik wil nu blauwe, harige Birkenstocks.

En voordat u nu lacherig gaat zeggen: succes, knutsel die zelf maar: ze bestaan. Ze zijn gewoon te koop. Ik heb ze al bevoeld in de winkel. Twee keer zelfs. Nu durf ik die winkel niet meer in, anders denken ze daar dat ik een rare fetisj heb.

Ik weet trouwens dat dat verlangen naar blauwe harige Birkenstocks bij mij helemaal niet voortkomt uit een leuke eigen excentriekerigheid.

Nee, het komt doordat er sinds vorig jaar in hoge modekringen Birkenstockachtige sandalen worden gedragen die geheel gevoerd zijn met langharig bont. Die durf ik natuurlijk helemaal niet te dragen (ik kan ze ook niet betalen en ze lijken me niet luchtig) en daarom heb ik dat verschijnsel uit de hoge mode in mijn hoofd teruggebracht tot blauwe harige Birkenstocks.

Over zo'n verlangen naar blauwe harige Birkenstocks moet je natuurlijk nooit praten met een man. Als ik nu thuiskom met een gezellige, gestreepte lentebroek of een fijne jurk, zegt mijn vriend steeds: 'En ga je daar dan die blauwe harige Birkenstocks onder dragen?' We gaan binnenkort op vakantie naar Marokko en nu al zegt hij: 'Denk je dat je in de woestijn ook vaak je blauwe harige Birkenstocks zult dragen?' Dit komt allemaal door het oude, welbekende feit dat mannen niets met vrouwenmode kunnen.

Ja, rokjesdag, daar kunnen ze wat mee.

Maar ik ben te oud voor een rokje.

En je bent - denk ik, en geloof me, ik heb hier echt veel over nagedacht - nooit te oud voor blauwe harige Birkenstocks.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden