Paulien Cornelisse in 150 woorden

Ik werd overvallen door calvinistische gevoelens: wat was dit voor poeha?

Ach, Jacques Chirac. In 1992 bevond ik mij in een zaal in het stadhuis van Parijs. Ik deed mee aan een project dat de tieners van Europa nader tot elkaar moest brengen. We waren met een paar honderd. Jacques Chirac, toen nog burgemeester, galmde een toespraak in onze richting. We verstonden hem niet en praatten door hem heen. Er was veel goud in die zaal, daar werden we zenuwachtig van. We kregen champagne, terwijl, we waren 16.

Ik herinner me dat ik werd overvallen door calvinistische gevoelens: wat was dit voor poeha? Waarom werden wij zo gefêteerd? Die eenwording zou toch wel loslopen? En wat hadden wij er eigenlijk mee te maken: alles draaide toch alleen maar om de economie? Ik dacht toen nog dat sentimenten er niet toe deden.

Op datzelfde moment werkte Boris Johnson als Brusselcorrespondent voor The Daily Telegraph. Hij schreef over de EU en was zich dus in zekere zin al aan het voorbereiden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden