Column

'Ik weet je te vinden jongen', hoorde ik achter me

De zwerver stond min of meer midden in de noordelijke hal van het station. Zijn positie was strategisch goed gekozen, want zo kon je hem niet missen. Terwijl de schrijver L.H. Wiener naar een redelijk muntstuk zocht, vroeg de man om 10 euro. 'Zijn opmerking veroorzaakte dat mijn linkerhand zich strak op het lederen etui zette, om een plotselinge graai van deze misdeelde medemens te kunnen pareren.'

Landlopen zou voor een zwerver weinig opleveren, want je hand ophouden gaat in de stationshal van Hoog Catharijne te Utrecht nu eenmaal beter dan op het platteland of in het vrije veld. Beeld anp

De meeste zwervers leiden geen zwervend bestaan, anders dan hun gildenaam zou doen vermoeden.

Integendeel zelfs, de meeste zwervers zijn bij voorkeur honkvast en verblijven op vaste plaatsen in de stad. Dat kunnen verschillende vaste plaatsen zijn, waarbij stations en winkelcentra de voorkeur genieten, want een beetje zwerver bedelt.

In Amerika geldt voor zwerver de benaming drifter, dat dicht bij de betekenis komt van landloper, zoals een zwerver bij ons vroeger werd genoemd. Maar landlopen zou voor een zwerver weinig opleveren, want je hand ophouden gaat in de stationshal van Hoog Catharijne te Utrecht nu eenmaal beter dan op het platteland of in het vrije veld.

Hij stond een meter of vijftien achter de draaideur, min of meer midden in de noordelijke hal van het station. Zijn positie was strategisch goed gekozen, want zo kon je hem niet missen.

Hij lachte naar me en stak zijn hand uit. Ik schatte hem op een jaar of dertig. Al leek zijn gebit van oudere datum.

'Hé, meneer, heb je een centje voor me, ik heb honger,' zei hij.

Misschien bedoelde hij dorst, misschien nog wel iets ergers, want hij veerde nerveus van zijn ene voet op de andere.

En dat gaf de doorslag.

Ik bleef staan en trok mijn portefeuille.

'Jofel, man...', moedigde hij mij aan.

En terwijl ik naar een redelijk muntstuk zocht, zei hij: 'Met 10 euro heb ik een slaapplaats voor de nacht...'

 
Hij lachte naar me en stak zijn hand uit. Ik schatte hem op een jaar of dertig. Al leek zijn gebit van oudere datum

Ik stond toen met de wijsvinger van mijn rechterhand in het muntenvakje te vingeren, maar zijn opmerking veroorzaakte dat mijn linkerhand zich strak op het lederen etui zette, om een plotselinge graai van deze misdeelde medemens te kunnen pareren.

10 euro.

Ik heb geen hekel aan zwervers, niet meer althans dan aan sommige andere mensen, maar sommige andere mensen ergeren mij minder dan de meeste zwervers.

Ik vond een muntstuk van 2 euro.

'Hier man', zei ik joviaal en ongeveer in zijn eigen idioom.

Hij nam het geld aan met zijn ene hand en goochelde het met zijn andere weg in zijn zak.

'Met 20 euro heb ik een slaapplaats voor de nacht en een bord warm eten', vervolgde hij zijn repertoire.

'20 euro?'

'Ja... 20 euro, daar zou ik echt mee geholpen zijn...'

'Je hebt wel lef, jongen,' zei ik en liep verder.

'Ik weet je te vinden', hoorde ik toen achter me.

Een beetje waardering op zijn tijd, dat houdt mij gaande.


L.H. Wiener is schrijver

 
Ik heb geen hekel aan zwervers, niet meer althans dan aan sommige andere mensen, maar sommige andere mensen ergeren mij minder dan de meeste zwervers
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden