Sander DonkersIn 150 woorden

Ik vergelijk geen appels met peren, ik vergelijk alles met peren

Terwijl Slovenen tegen elkaar zeggen dat alles altijd anders loopt dan je denkt, sta ik op een trapje in de zon en oogst mijn peren. Terwijl even verderop iemand een ander via zijn toetsenbord de marteldood toewenst, voel ik dat het sappige jongens zijn. Terwijl ergens hoog in de bergen het gekraak van een gletsjer de stilte doorbreekt, rek ik me uit om bij het trosje in de top te komen. Terwijl in een kantoor in Californië een slimmerik een technologische uitvinding doet die ons over tien jaar met nu nog onbekende problemen zal opzadelen, tors ik emmers rijp fruit naar binnen.

Altijd verbonden met van alles dat zich niets van mijn gedachten aantrekt. Altijd het besef dat ik het niet door kan knippen, als de steeltjes van deze vruchten. Altijd bewust dat er weinig ruimte overblijft voor dat ene waar ik wél over ga: wat te doen met al die peren?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden