Column

'Ik realiseerde me hoe fijn het is dat Johan Cruijff nog leeft'

Misschien kan de Volkskrant vaker per abuis een bericht publiceren over de dood van een van mijn helden, schrijft Erik Jan Harmens.

Johan Cruijff. Beeld anp
Johan Cruijff.Beeld anp

Er is nu wel weer genoeg over gezegd, over dat de Volkskrant gisteren op de mobiele app per abuis het bericht publiceerde dat Johan Cruijff was overleden. Dat was natuurlijk een actie in de categorie jammer, en het werd onmiddellijk (ook vandaag in de krant nog eens) rechtgezet, maar er was ook een positieve kant. Ik realiseerde me nu namelijk hoe fijn het is dat Johan Cruijff nog leeft!

Ik vind het een beetje een zeikliedje van De Dijk, maar ze hebben wel een punt als ze zingen dat je pas weet wat je mist als het er niet is. Johan Cruijff dood, man, dat zou betekenen dat hij écht never nooit bondscoach gaat worden van het Nederlands elftal. Niet dat hij ever ooit bondscoach gáát worden, maar het is toch een fijn idee dat je weet dat er altijd nog een theoretische kans is dat hij het wel wordt. En als ie het dan wordt, dan worden we waarschijnlijk ook meteen wereldkampioen. Want dat is logisch. Alleen daarom al moet Cruijff blijven leven. Zodat er altijd een theoretische kans blijft bestaan dat we ooit wereldkampioen worden.

'Kees van Kooten overleden'
Misschien kan de Volkskrant, of de volgende keer een andere krant, vaker per abuis een bericht publiceren over de dood van een van mijn helden, om de vergissing een paar minuten later weer recht te zetten. Als ik bijvoorbeeld geconfronteerd zou worden met de kop: 'Kees van Kooten overleden', dan zou ik alles wat ik aan het doen ben uit mijn handen laten vallen. Ik zou het album 'Op hun pik getrapt' van Van Kooten en De Bie uit de jaren '80 nog eens opzetten (jonge lezers die niet weten wie van Kooten en De Bie waren: zie Wikipedia).

Ik zou weer ongenadig hard lachen om Cor van der Laak, die in een 'paneldiscussie' de wens uitspreekt dat de AVRO zeven avonden per week mag uitzenden en zich mateloos opwindt over het feit dat het niet uitmaakt of je bij een voetgangersstoplicht nu wel of niet op het knopje drukt. Het licht springt namelijk even snel op groen. Dit had Van der Laak zelf getest in zijn woonplaats en het brengt hem tot de conclusie: 'Het doet er nihil komma nul toe of je nu drukt of niet. Dus ergo: je staat voor spek en bonen te drukken'. Waarop FC Den Haag-supporter Tedje van Es, gespeeld door Wim de Bie, reageert met: 'Van kapucijners met spek ga je ook lekker drukken!'

Kees van Kooten. Beeld anp
Kees van Kooten.Beeld anp

Of je worst lust
Bij ons thuis gierden we het uit van het lachen als we hiernaar luisterden, ook toen we dat voor de vijfhonderdste keer deden. Elk weekend werd dat bandje wel een keer opgezet. Tedje van Es die Cor van der Laak uitdaagt met de uitdrukking: 'Of je worst lust!' Met de reactie van Van der Laak: 'Nee, dank u, ik zit nog aan de koffie'. Iedere keer als ik het hoor, ook nu nog, ruim 30 jaar later, moet ik nog net zo hard lachen als toen.

En nu is ie dus dood, Kees van Kooten. Man, man. Hij schreef prachtige boeken ook, vooral de verhalenbundel 'Veertig', over dat hij op kosten van zijn vrouw een week naar een hotel in de Vogezen mag om eindelijk lekker rustig te gaan schrijven en dat hij dan geen ene klap uitvoert. En dat hij dan droomt dat een Frans kamermeisje hem komt pijpen, zoiets was het toch? Als tiener raakte ik er redelijk opgewonden van, dat weet ik nog. Nou ja, ik zal maar zeggen: rust in vrede, Kees.

Rectificatie
En dan ineens een nieuw bericht op de website, wat is dat, het lijkt wel een rectificatie. Nee, wacht, het ís een rectificatie! 'Wegens een fout op onze nieuwe testsite is ten onrechte melding gemaakt van de dood van Kees van Kooten. Onze excuses.' En dan ben ik enorm blij, omdat Kees van Kooten niet dood is. Hij lééft! Volgende week doen we dan: 'André van Duin overleden'. En weer rectificeren. En de week daarop: 'Johan Simons overleden'. Met erachteraan: ho, stop, hij leeft!

Soms lees je ook overlijdensberichten waarvan je weet dat ze nu niet en nooit niet zullen worden gerectificeerd. Het is waar, en over een uur is het nóg waar en morgen is het ook nog waar. En van sommige mensen lees je nooit een overlijdensbericht, hoe lelijk ze ook zijn of hoe lelijk ze ook doen.

Daarvan word ik niet blij.

Erik Jan Harmens is dichter en columnist van Volkskrant.nl.
@erikjanharmens

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden