Paulien Cornelissein 150 woorden

Ik probeerde te bedenken hoe je mijn voor- of achternaam met een j zou kunnen spellen

Het was een werkmatige kennismaking, die een heel dinertje lang duurde. Gelukkig waren het leuke mensen die ik moest leren kennen, anders kan de weg van soep naar koffie een lange zijn.

Aan het eind van de avond wisselde ik contactgegevens uit met een van de aanwezigen. Hij wilde mijn nummer invoeren en zei: ‘Help me even, is jouw naam nou met een i of een j?’ Ik probeerde te bedenken hoe je mijn voor- of achternaam met een j zou kunnen spellen. Toen dat op niets uitliep, zei ik: ‘Ehm, nou ja, ik heet Paulien?’, alsof het nog openstond voor discussie.

‘Ach ja!’, zei de man, ‘ik dacht Mirjam! Of Miriam!’

‘Ja, nee’, antwoordde ik. Zoals wel vaker in dit soort situaties, voelde ik een vaag schuldgevoel over de verwarring.

‘Maar wie is dan Mirjam?’, vroeg de man zich ondertussen af.

‘Weet ik niet’, zei ik, ‘ik denk dat Mirjam Mirjam is.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden