Sander Donkersin 150 woorden

Ik kniel voor de weergod en smeek hem uw pret te bederven

null Beeld

Alsof de almachtige elementen een hek lieten neerdalen dat al het andere buitensloot, was er alleen nog maar weer. Buiten hield het huis, binnen werd erover gesproken, continu, via alle denkbare kanalen. Ik ervoer een sterke groepsdruk om het winterwonder te omarmen. Wie zeurde over ‘ontwrichting’ kon de volle laag krijgen. Nu, júíst nu, moesten we volop genieten van de sneeuw, ook al mocht je alleen het eigen huishouden inpeperen. Omdat we het zo nodig hebben, verdienen zelfs.

Misschien was mijn gevoel anders geweest als het me wél was gelukt om op de valreep de waterleiding en riolering van mijn woonboot te isoleren. Nu, bonkend en klotsend op de oostenwind, in het besef dat mijn nabije toekomst bestaat uit dag en nacht pannetjes heet water door de afvoer gieten in een poging te voorkomen wat uiteindelijk toch zal gebeuren, kniel ik voor de weergod en smeek hem uw pret te bederven. Dooi, dooi, dooi!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden