ColumnAaf Brandt Corstius

Ik keek hoe Jessica Tull exotische dingen deed, zoals de vaatwastabletten in een glazen pot doen

null Beeld

Ik heb nog nooit zo vaak een doekje over de tafel gehaald als het afgelopen jaar. Natuurlijk, het was het jaar van corona. Maar het was ook heel erg het jaar van een doekje over de tafel halen.

Die dingen hangen met elkaar samen. Corona is thuiszitten, en thuiszitten is doekje. En stofzuigen. En weer doekje. En nog meer stofzuigen.

Wat je dan niet zou verwachten, is dat het je plezier brengt om iemand anders exact dezelfde geestdodende activiteiten te zien uitvoeren op YouTube. Maar dat is wel zo.

In The New York Times las ik over Jessica Tull, een jonge vrouw die, gescheiden, ongelukkig en krap bij kas, gewoon maar eens begon te filmen hoe ze haar huis schoonmaakte en opruimde, en dat in versnelde versie op YouTube zette. Zoals altijd met dit soort verhalen eindigde het ermee dat ze nu miljoenen volgers had en evenzoveel dollars.

Ik begreep onmiddellijk de allure van deze video’s. Vroeger zette een kennis van mij weleens filmpjes op Instagram waarin ze een hoekje van haar huis opruimde. Die filmpjes brachten mij een vorm van rust en opwinding ineen die je verder niet op veel manieren kunt vinden, denk ik. Ja, bij het lezen van een boek. Maar zo’n filmpje duurde dertig seconden, en je hoefde alleen maar apathisch toe te kijken.

Dus keek ik nu naar Clean with Me met Jessica Tull: hoe ze het aanrecht afnam, hoe ze haar keramische fornuis liet glanzen, en de roestvrijstalen randen daarachter, en hoe ze met een zelfgemaakte olie de prijsstickers van een set nieuwe bekers afweekte. Ook keek ik hoe ze exotische dingen deed die ik ook weleens zou willen doen, maar waarvoor ik de motivatie en levenskracht ontbeer, tenzij er een miljoen mensen zouden meekijken en ik dus een miljoen dollar uit advertentie-revenuen zou krijgen: ze haalde alle vaatwastabletten uit de verpakking en deed ze in een mooie glazen pot. En die zette ze in de pantry.

Het filmpje begon met opnamen van kamers vol onopgevouwen kleren en bevuild servies en eindigde met zes pasgewassen fluffy badmatten en een natte, glanzende vloer. Wat het geheel realistischer maakte, en daardoor nog tevredenstellender, was dat Jessica Tulls kleine kinderen af en toe door het beeld liepen. Misschien doen zij zelfs het camerawerk, wie zal het weten.

Ik moet zeggen dat ik sommige stukjes doorspoelde: twintig minuten aaneen schoonmaakkijken vind ik wat veel. Maar ik moet óók zeggen dat ik zeker naar Clean with Me zal terugkeren; ik wil het filmpje Extreme Cleaning nog zien, en de kerstschoonmaak, natuurlijk, en eigenlijk alles.

En daarna moet Jessica Tull van mij met dezelfde vastberadenheid en toewijding de hele wereld rondreizen en elk virusdeeltje wegpoetsen met een allesdingendoekje. Want daarom kijk je. Om iemand iets te zien oplossen, zonder dat je zelf een vin verroert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden