Column Erdal Balci

Ik hoop dat ik geen gelijk krijg, maar vroeg of laat zullen andere varianten van Norman er in slagen om ook Nederland in het hart te treffen

De zeven mannen waren van plan om zoveel mogelijk mensen om te brengen. Zeven mannen die elkaar hebben gevonden in het verlangen om hun door het taboe op seksualiteit en door religie, traditie en ideologie gegijzelde geesten te bevrijden door te doden. Zeven ‘Normans’ op Nederlands grondgebied.

De jongste verdachte van de door de AIVD verijdelde aanslag was de achttienjarige Amir B. De eerste reactie van zijn geschokte moeder was dat Amir gewoon een goede jongen was. Zij had er geen idee van dat haar zoon zich met jihadistische activiteiten bezighield. De vrouw is een Poolse, de wortels van de vader van de achttienjarige terrorist liggen in Egypte.

Ik heb veel Egyptenaren, Marokkanen, Turken, Algerijnen gekend die zelf op het simpele, overzichtelijke platteland van die landen zijn opgegroeid en te maken kregen met kroost dat naar de bleke zon van Nederland groeide. De zon van het moederland was geel en ook de sporen van de shag aan hun vingers. Mannen die zich nimmer verveelden. Ze hadden namelijk vrede met wat de vier jaargetijden brachten.

De kinderen van deze mannen daarentegen, ruiken vanaf hun geboortedag naar de poldergrond van Nederland. Ze lijken niet op hun vaders die niet bij machte waren om de codes van het stadsleven te ontrafelen, de tijd doodden in koffiehuizen en niet te breken waren dankzij de stille afspraak tussen zon en mens.

Hun kinderen vervelen zich wel in de Europese steden. De westerse moderniteit met al haar potentie voor meer vrijheid, geluk en recht dat aan menselijke ervaringen is getoetst, lonkt van alle kanten. Maar de kinderen van de voormalige boeren wijzen het pijnlijke proces van de verstedelijking af. Het koesteren van de gebruiken van hun ouders en het naleven van de tradities uit het Midden-Oosten gaat ze makkelijker af en biedt vooralsnog meer houvast.

Wie durft te beweren dat het platteland van het Midden-Oosten niet naar behoren vertegenwoordigd wordt in de mooiste steden van Europa? De kinderen van de eerste migranten uit het Midden-Oosten hebben de tienduizend jaar oude rust van het boerenleven in de ogen van hun ouders gezien en proberen die koste wat het kost te kopiëren. Daardoor vallen ze bij bosjes ten prooi aan de gevoelens van claustrofobie van de vrijwillig verkozen afzondering.

In het hedendaagse Europa is dat kunstmatige platteland in de Europese steden als een baarmoeder die geboorte geeft aan armoede, ellende en isolement. De grote meerderheid van de bewoners van deze getto’s ondergaat dit lot in stilte. Deze vergeefse zoektocht naar het fundament van die bloed-gebonden zingeving en geluk levert ook volledig doorgeslagen, geradicaliseerde types op. Ze proberen hun levens op basis van duizenden jaren oude verhalen te organiseren, onderdrukken hun seksualiteit, cijferen hun ratio weg, vallen daardoor in een vreselijk donker gat en lijken daarmee van iedereen op de wereld het meest op Norman Bates uit de film Psycho.

Wat het motel was voor Norman Bates, dat zijn de zolderkamers in onze steden als die van Amir B. Normans moeder staat symbool voor een verleden waarin alles beter was. Zij is al lang dood, maar de psychopaat Norman, die op het eerste gezicht ook alles weg heeft van een aardige vent, weigert die realiteit te accepteren. Hij heeft haar uit het graf gehaald en op een stoel in de kelder gezet. Hij hult zich zo nu en dan in moeders kleren en is op die momenten waarschijnlijk op het hoogtepunt van zijn zoektocht naar geluk. Een gevangene is hij van zijn eigen waanideeën. Uiteindelijk wordt hij verlost van die gevangenis van zijn eigen brein dankzij de moorden die hij pleegt.

De AIVD heeft kunnen voorkomen dat de zeven Normans uit onze steden niemand hebben kunnen ombrengen. Ik hoop dat ik geen gelijk krijg, maar vroeg of laat zullen andere varianten van Norman er in slagen om ook Nederland in het hart te treffen.

Want deze psychopaten hebben zichzelf in de mooiste en de spannendste steden van de wereld tot een leven veroordeeld dat niets anders te bieden heeft dan verveling en ellende. Ze verdrinken in die verveling en in de haat jegens de mensen die wel plezier hebben. De lijken uit de geschiedenis zitten in de kelder en bieden geen soelaas voor hun kapotte zielen. Zoals bij de echte Norman Bates is ook voor onze eigen Normans het doden de enige manier om uit hun zelf gecreëerde, verschrikkelijke gevangenis te komen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden