Column

'Ik hoest zodat de buren niet horen dat ik een lucifer afstrijk en inhaleer diep'

'Ik kan weer eens niet het uit-knopje vinden in mijn hoofd, waardoor ik wakker lig', schrijft columnist Erik Jan Harmens. 'Ja, en nu denk ik aan roken. Dat zou toch wat zijn nu, na zoveel jaar gestopt te zijn: een sigaret!'

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Een belangrijk deel van mijn leven besteed ik aan het opladen van elektrische apparaten. Als ik naar bed ga, sluit ik het snoertje van mijn iPhone aan op het lichtnet. Ook de stekker van mijn Macbook gaat in het stopcontact. De batterij van mijn elektrische tandenborstel wordt bijgevuld door 'm op het bijgeleverde witte voetje te plaatsen. De stekker van mijn scheerapparaat gaat in het enig overgebleven dingetje in de contactdoos. Als alle apparaten aan het infuus liggen is het tijd (en nu komt er een zakje zout behoevend woordgrapje) om mezélf te gaan opladen. Ik ga slapen.

Maar ik kan weer eens niet het uit-knopje vinden in mijn hoofd, waardoor ik wakker lig. Ik moet denken aan een paar dagen geleden, toen waar ik woon de stroom was uitgevallen. Echt niets werkte meer, er was sprake van een donkerslag. Ik vond op de tast de zak met waxinelichtjes, maar omdat ik niet meer rook, was het nog een hele klus om er een aansteker bij te vinden. 'Toch ook wel weer gezellig', gniffelde ik richting mijn kinderen, die hun favoriete serie op MTV aan hun neus voorbij zagen gaan. Om de tijd te doden vertelde ik het verhaal over dat er negen maanden na zo'n stroomuitval altijd een enorme babyboom plaatsvond. Toen mijn zoon vroeg: 'Wat is dat papa, een babyboom?', sprongen alle lichten weer aan. De printer maakte reset-geluiden en op het display van de wekkerradio knipperde twee keer twee dikke rode nullen met een dubbele punt ertussen. Mijn kinderen zetten MTV aan en ik ging twitteren dat we een stroomstoring hadden gehad.

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Uit huis
Dat wordt echt niks met dat slapen, want nu denk ik ineens aan hoe mijn kinderen steeds ouder worden (ja duh) en mijn oudste over drie jaar misschien al wel uit huis gaat en dan natuurlijk geen geld heeft en rijst met opgewarmde pindakaas gaat zitten eten op d'r kamertje waar het binnen harder regent dan buiten. Soms mis ik haar al terwijl ze nog helemaal niet weg is, net zoals ik toen ik voor het eerst de mogelijkheid overwoog om te stoppen met roken minutenlang naar de Gauloise in mijn hand gaapte, me voorstellend hoe het leven zou zijn zonder de hele tijd de walmen van zo'n kankerstaaf door je longen te jagen.

Ja, en nu denk ik aan roken. Dat zou toch wat zijn nu, na zoveel jaar gestopt te zijn: een sigaret! Iedereen slaapt, ik sluip in mijn jogging naar beneden, stap in de auto en rij naar de BP, rij weer terug, ga in de tuin staan, ratsj het doorzichtige hoesje van het pakje, verwijder het reepje metaalkleurige folie binnenin, pak met duim en wijsvinger een peuk en maak daarbij met mijn nagel in het wit van het filter onbedoeld een inkepinkje, hoest zodat de buren niet horen dat ik een lucifer afstrijk en inhaleer diep. Ik blaas een dikke, witte rookkolom uit en nog een keer. De derde puf ik uit door beide neusgaten. Dan trap ik duizelig als een verliefde de peuk uit. Als hoop gloeit een klein vuurkopje nog even door, dan dooft het. Zeventien dropmentosjes erachteraan om mijn vieze adem te camoufleren en deze jongen kan weer op één oor.

Als ik wakker word ontkoppel ik mijn opgeladen iPhone. Bovenaan het scherm van mijn Macbook staat een pictogrammetje van een vol batterijtje met links daarnaast, nu nog wel, het heerlijke percentage van 100. Ik hoef niet meer mee te bewegen met mijn elektrische tandenborstel, dat kan ie weer helemaal zelf. En mijn scheerapparaat dat gisteren nog bromde als een oude grasmaaier, maakt weer het geluid van een radiografisch bestuurbaar vliegtuigje. Alleen ik ben nog leeg, helemaal leeg, en de dag moet nog beginnen.

Erik Jan Harmens is dichter. Zijn nieuwste bundel Open mond verscheen in oktober bij Lebowski.
Twitter: @ErikJanHarmens

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden