Ik heb twee versleten lange broeken waaraan ik gehecht ben, maar daar zit geen column in

Zelfs in één kamer valt heel wat te beschrijven, als je weet waar je moet kijken.

Arthur van Amerongen Beeld Gabriel Kousbroek

Ik was geveld door een smerig virus en daarom aan huis gekluisterd. De geplande column 'Paradijsvogels', over de hoeren bij de benzinepomp in de haven van Olhão, moest ik vanwege mijn sterfbed uitstellen. Dat is sowieso meer een onderwerpje voor de lente die op uitbarsten staat.

Koortsachtig ging ik op zoek naar Reis door mijn kamer van Maarten Biesheuvel.

Biesheuvel is nogal agorafobisch en beschrijft uit nood geboren zijn studeerkamer in dat boek, met een jaloersmakend oog voor detail. Ik heb daar het geduld niet voor. Bovendien valt er bij mij niks te beschrijven, want ik flikker alles bij het vullis. Dat heb ik van opruimgoeroe Marie 'smetvrees' Kondo geleerd.

Ik heb twee versleten lange broeken waaraan ik gehecht ben, maar daar zit geen column in, ook al hebben ze veel meegemaakt. Verder zwerven er nondescripte damesdingetjes door mijn stulp, maar dat is offtopic.

Het was flink snuffelen in mijn bibliotheek, maar ik vond Biesheuvels meesterwerk uiteindelijk tussen Heere Heeresma, Bob den Uyl, Herman Pieter den Boer en A.L. Snijders. Bibliotheek is een groot woord. Ik zal mij dan ook nooit laten portretteren in dat muffe hok, met een poes op de schouder, een vilten Fernando Pessoa-hoed op en een protserig horloge om. Glimmende klokkies zijn voor pooiers, veehandelaren en andere parvenu's.

Toen ik mij zes jaar geleden in de Algarve vestigde, had ik enkel honden bij me. Alles liet ik achter in Paraguay: mijn verzameling Latijns-Amerikaanse schrijvers, mijn lp-collectie van Luis Alberto del Parana y Los Paraguayos en diverse pollepels (met keukenprullaria maak je een indiaan hartstikke blij).

Van lieverlee heb ik in de Algarve weer de nodige boeken gekocht, vaak per strekkende meter op de vlooienmarkt. Van een alleraardigste juffrouw kreeg ik een paar honderd kilo Nederlandstalige boeken. Eindelijk las ik Publieke Werken van Thomas Rosenboom. Heel verdienstelijk, maar de helft had er uit gekund en met name alles over die ouwe kutviool.

Rochelend en piepend ging ik met Biesheuvel op de mottige sofa liggen en raakte diep ontroerd over een briefje dat hij in een tas vindt. 'Lieve moeder, als een dankbare zoon zal ik voortaan uw geloof in God, Jezus en de Hemel eerbiedigen, neem me niet kwalijk dat ik zo vaak met betrekking tot die zaken op u gescholden heb. Groeten. Uw Maarten.'

Ik vroeg me af of die lieverd nog leefde. Blijkt hij lijstduwer van de Partij voor de Dieren te zijn! Stemt dus allemaal op Maarten, want ik kijk uit naar zijn Reis door de Tweede Kamer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden