Opinie

Ik heb nu een beter leven dan in China

Bizar dat interlandelijke adoptie zou moeten stoppen vanwege het schenden van een kinderrecht.

Chinese weeskinderen wachten in een weeshuis in Hefei (China) op adoptie, 2003. Beeld EPA

Er was groot nieuws op 2 november 2016: het advies van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) over interlandelijke adoptie. Het was te horen op de radio, te zien op tv en te lezen op nieuwswebsites.

Wat kort door de bocht gezegd, is het advies van de RSJ om de interlandelijke adoptie tussen China, Amerika en een aantal Europese landen af te schaffen. De reden is dat met die adoptie het kinderrecht 'opgroeien in het herkomstland' geschonden wordt.

Maar opgroeien in het land van herkomst is echt niet het enige kinderrecht, denk ook eens aan het recht op goed onderwijs, goede gezondheidszorg, eventuele jeugdzorg, een veilig thuis en een liefdevolle familie. In dit geval zou ik zeggen dat het kinderrecht 'opgroeien in het herkomstland' niet het belangrijkste is.

Bij mij zou het kinderrecht om op te groeien in het land van herkomst dus al die tijd zijn geschonden. Heb ik daar last van? Nee. Ik heb daar nog nooit bij stilgestaan zelfs. Dit advies heeft mij dan ook zeker geraakt. Ik denk niet dat het opgroeien in het land van herkomst voor elk kind een meerwaarde heeft. En ja, interlandelijke adoptie pakt niet voor elke geadopteerde goed uit, maar men kan ook naar de geadopteerden kijken waar de adoptie geslaagd lijkt te zijn.

Geadopteerd zijn is niet niks, je bent in de steek gelaten en ergens anders terechtgekomen zonder dat je daar invloed op had. Veel geadopteerden zullen ermee moeten leven dat ze nooit iets te weten komen over hun biologische familie. Mensen die niet geadopteerd zijn, zullen niet weten hoe dit precies voelt. Dat het de harde waarheid is, waar je je niet zomaar bij kunt neerleggen. Je bent vroeg in je leven een wees geworden en zult dat gevoel toch de rest van je leven houden.

Er zitten ook positieve kanten aan interlandelijke adoptie. Ik ben nu dan wel niet opgegroeid in China, maar ik mis hierdoor ook niks. Ik zou mij niet goed kunnen voorstellen om in China te leven. Ik voel mij dan ook Nederlander en beslist geen Chinees. Ik weet maar weinig van de Chinese cultuur. Maar heb ik de behoefte om mij te verdiepen in de cultuur van mijn geboorteland? Nee. Het belangrijkste en het meest gevoelige is dat ik mijn biologische ouders niet ken en hen waarschijnlijk ook nooit zal kennen.

Ik heb vragen over mijn verleden, maar dat wil niet zeggen dat ik nu niet tevreden ben met mijn leven. Ik heb kansen, ik kan de zorg krijgen die ik nodig heb en ik heb in een fijne omgeving kunnen opgroeien. Adoptie heeft mij een toekomst gegeven en ik gun nog meer kinderen die in een kindertehuis wonen zo'n toekomst als ik heb.

Wen Xin van der Linden is geadopteerd en zit in 5 havo van het Nova College in Haarlem.

Natuurlijk, het is het beste als een kind opgroeit in het eigen land, maar wel onder de voorwaarden dat het kind in een liefdevol gezin terechtkomt en alle zorg kan krijgen die het nodig heeft.

Kinderen kunnen niet in een kindertehuis blijven in het eigen land, ook al wordt dit kinderrecht waar nu discussie over is dan niet geschonden. Ik denk dat deze kinderen geen goede ontwikkeling kunnen doormaken en niet alle gezondheidszorg en andere hulpvormen kunnen krijgen in een kindertehuis.

Ik ben zelf ook teruggeweest naar het kindertehuis waar ik heb gewoond. Ik heb zelf kunnen zien wat de omstandigheden zijn, ik heb zelf gezien hoe het leven er voor staat voor die kinderen en zelf gezien dat ze hier echt niet beter af zijn. Ik heb zelf gezien dat er nog kinderen zijn waarbij veel kinderrechten worden geschonden, al wonen zij nog in hun eigen land.

Wanneer ik er dieper over nadenk, vind ik het een overhaast advies dat meteen naar buiten is gegooid. Als adoptie-ouders wil je het beste voor je kinderen en dan wordt er gezegd dat interlandelijke adoptie moet stoppen vanwege het schenden van de rechten van het kind. Ik vind het bizar. Het is zo zwart-wit.

De kinderen in de arme landen zullen niet beter weten, maar ze verdienen wel beter. Je kan niet zomaar adoptie afschaffen, er zijn nog steeds kinderen die zorg nodig hebben en de liefde moeten kunnen ervaren in een fijn gezin.

Ikzelf zou dit een belangrijker recht vinden dat wordt geschonden. Interlandelijke adoptie kan (nog) niet stoppen. Voor kinderen die in een kindertehuis zitten en niet geplaatst kunnen worden in een gezin in eigen land, zal interlandelijke adoptie zeker de beste keuze zijn. Men kan deze kinderen niet laten waar ze nu zijn, daar gaat niemand op vooruit.

Hiermee wil ik dan ook graag vertellen dat ieder kind een kans verdient op een beter leven, al is dat dan niet in het land van herkomst.

Wen Xin van der Linden is geadopteerd en zit in 5 havo van het Nova College in Haarlem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden