Column Sander Donkers

Ik heb lak aan het 010/020-gedoe

Met een Rotterdamse vriend ging ik naar de Kuip om Robin van Persie nog eens te zien. Avondwedstrijd, biertje erbij, heerlijk. Dat ik als Amsterdammer voor Ajax ben, leek me geen probleem. Ik heb lak aan het 010/020-gedoe en vind Feyenoord een mooie club. Bovendien praat ik niet als Sjakie Swart, dus wie zou het merken?

Niemand, maar dat was het ’m juist. In de rij voor de tourniquets verzuchtte een kaalgeschoren reus hoe spijtig het was dat het vliegtuig met ‘die neuzen’ niet was neergestort op de terugweg uit Turijn. ‘Of niet dan?’, knipoogde hij broederlijk. Eenmaal binnen zagen we op een tv-scherm Ajax op de valreep scoren in Groningen. Terwijl ik een piepklein vuistje balde, leek het me verstandig om even met de meute mee te vloeken. ‘Volgend jaar pakken we ze’, troostte de reus.

Twee uur later maakte Van Persie de winnende voor Feyenoord. Mijn gejuich was niet onoprecht. Toch voelde ik me een bedrieger.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.