PAULIEN CORNELISSEIn 150 woorden

Ik had dan wel wilskracht getoond, maar weinig levensvreugd

null Beeld

Mijn puberteit werd gemarkeerd door momenten van vreugde in de vorm van 1) paprikachips en 2) tikkels. Ik probeer dit soort dingen nu minder te eten.

Het was daarom moeilijk om in de Turkse supermarkt ineens tegen een voor mij nieuwe soort tikkels aan te lopen: met salmiaksmaak. Dat moest iets geweldigs zijn. Het hard/zachte van de tikkel, met het explosieve van de salmiak. Alleen met de grootste inspanning lukte het mij om de zak niet te kopen.

Twee dagen later spookten de salmiaktikkels nog steeds door mijn hoofd. Ik had dan wel wilskracht getoond, maar weinig levensvreugd. Dus dook ik een willekeurige supermarkt in, om ze alsnog aan te schaffen. Maar omdat God meteen straft, hadden ze ze daar niet. Ik kwam naar buiten met ballen van witte chocola, bestoven met salmiak – op zich ook een ervaring.

Daarmee was het hek van de dam en kocht ik de salmiaktikkels alsnog in de Turkse supermarkt. En? Best lekker, geen gamechanger.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden