Sander Donkersin 150 woorden

Ik ging op bezoek in het zorgcentrum en kwam terecht in een gevangenisfilm

Voor het eerst in tien weken mocht ik 20 minuten mijn oude vriend J. bezoeken in het zorgcentrum. Aldaar was een ‘babbelbox’ ingericht, wat een al te feestelijke benaming bleek voor twee gesloten klapdeuren van gewapend glas en twee tafeltjes aan weerszijden.

Onder het motto ‘beter dan niks’ probeerden J. en ik half schreeuwend een gesprek te voeren. Hij vertelde hoe het zonnetje dat buiten scheen hem met de dag meer tergde. Het was lastig grapjes maken. Bij het afscheid legden we elk een paar seconden een vlakke hand tegen de ruit, als in een gevangenisfilm. Dramatischer dan ik het bedoeld had, maar zwaaien was weer zo niksig geweest.

Onlangs werd het plotseling zo alomtegenwoordige woord ‘huidhonger’ in deze krant terecht bestempeld tot een van de ‘ondraaglijke clichés’ van het coronatijdperk. Niettemin was het een akelig precieze beschrijving van het gevoel waarmee ik de babbelbox verliet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden